(CMR m. 34, 36) (818 S. K. m. 42) (4721 S. K. m. 6) (6762 S. K. m. 781, 782, 784)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.12.2003 tarih ve 2003/485 - 2003/995 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı B. Uluslararası Taşımacılık ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın, davalılar tarafından gerçekleştirilen Almanya-Türkiye taşıması sırasında hasara uğradığını ileri sürerek, (374.884.610.) TL.nın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı B. A.Ş. vekili, müvekkilinin taşma işine katılmadığını, müvekkilinin S. AD firmasından talep gelmeden hiçbir işlem yapma yetkisinin olmadığını, kaldı ki hasarın taşıyıcı firmaların sorumluluğuna dahil olmayan sebeplerden meydana geldiğini; diğer davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı olmayıp gümrük işlemlerini yapan acente olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dayalı S. AD.nin ilk, diğer davalının son taşıyıcı olduğu, CMR Konvansiyonu'nun 34 ve 36 ncı maddeleri uyarınca davalıların müştereken yaptıkları taşıma sırasında meydana gelen zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 337.396.149.-TL.nın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı B. Uluslararası Taş. A. Ş. vekili temyiz etmiştir.
1-) Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda asıl taşıyıcının S. AD firması olduğu belirlenmiş, B. Uluslararası Taş. A. Ş. ne de asıl taşıyıcının acentesi sıfatıyla dava yöneltilmiştir. Ancak dava konusu konşimentoda yer alan "C. Tır Haydarpaşa Gümrüğü'ne ulaştıktan sonra lütfen kontak kurun B. İst." Kaydı, B. A.Ş.nin acente olduğunun kabulü için yeterli değildir. B. A.Ş. vekili yargılama sırasında, diğer savunmalarının yanında müvekkilinin acente olmadığı savunmasında da bulunmuştur. Kaldı ki dava dilekçesi ile B. A.Ş.nin S. AD firmasının acentesi olduğu ileri sürüldüğüne göre. BK.nun 42 ve MK.nun 6 ncı maddesi uyarınca bu iddianın ispatlanması gerekmektedir. Bu durum karşısında mahkemece, dayalı B. A.Ş.nin acente olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru olmamış. bozmayı gerektirmiştir.
2-) Bozma neden ve kapsamına göre, davalı B. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı B. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı B. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy