(2918 S. K. m. 65)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Isparta Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.11.2003 tarih ve 2003/203-2003/675 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereğince müvekkilinin davalı firma adına orman ürünleri taşıdığını, 4.1.2003 tarihli taşıma sırasında azami istiap haddinin üzerinde yük taşındığı için hem müvekkili hem de davalı yükletici firma aleyhine trafik cezası kesildiğini, davalının kendi adına kesilen cezayı ödedikten sonra bu meblağı müvekkilinin alacağından kestiğini, oysa KTK.nun 65. maddesinde bu durumda yükletici firmanın müstakilen sorumlu olduğunun belirtildiğini ileri sürerek 1.332.800.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının istiap haddinin üzerinde yükleme yaparak ceza kesilmesine kendisinin sebebiyet verdiğini, araçların istiap haddi konusunda müvekkilinin bilgisi bulunmadığını, orman işletmesinde mal yüklemesinin tonaja göre değil orman emvali ebatları ölçülerek yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, davalının istiap haddini aşacak şekilde yükleme ya da taşıma işinin belli sürede yapılmasına ilişkin talimatı olduğunun ispatlanamadığı, kendi kusuruyla ceza kesilmesine sebebiyet veren davacının zarara katlanması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 65. maddesinde azami istiap haddini aşan yükleme yapan taşıyıcıya para cezası verileceği belirtildiği gibi aynı maddenin 5.fıkrasında da "sürekli ve süreksiz olarak yük naklettiren kamu kurum ve kuruluşları ve gerçek ve tüzelkişilere ait işletmeler, yük nakli yaptırdıkları araçların azami toplam ağırlıklarını dikkate alarak yükleme yapmak zorundadırlar. Bu hükme aykırı hareket edenler hakkında her araç için ....lira para cezası uygulanacağı gibi araçlar trafikten men edilir. ...."hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece anılan yasa hükmüne göre davalı yükletenin yüklemeye nezaret yükümlülüğü olduğu ve dosyaya ibraz edilen nakliye tezkeresinde mal sahibi davalı şirket vekilinin imzasının bulunduğu gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy