(818 S. K. m. 19, 63) (2004 S. K. m. 72)
Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.10.2003 tarih ve 2003/138-2003/1182 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili Tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ile tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket personelinin yemeklerinin davalı kurum ile yapılan protokol gereği davalı kuruma ait yemekhaneden bedeli karşılığında sağlandığı yemek bedelinin yemeğin maliyetine %30 ilave yapılmak suretiyle tahsili gerekirken davalının protokole aykırı bir şekilde yemek bedelini hesaplayarak kendi hesaplarına aktardığını, fazladan tahsil ettiği 62.869.829.305 TL.sının faiziyle birlikte iadesi için yapılan başvuruyu reddettiğini ileri sürerek anılan bedelin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu uyuşmazlığın taraflar arasında akdedilen 26.11.1998 tarihli Ek Protokolün 11 nci maddesinin yorumundaki farklılığından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça davacı kurum işçilerine verilen yemek maliyetinin belirlenmesinde Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine belirlenen yemek ücretinin esas alınmasının düzenlenen protokol hükümlerine uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taraflar arasındaki muarazanın men'i ile davalı kurum tarafından yapılan fazladan kesintinin istirdadı istemine ilişkindir.
Taraflar arasında akdedilen 15.10.1998 tarihli Sosyal Tesislerin Paylaşım, İşletme ve Kullanımına İlişkin Ek Protokolün 11 nci maddesinde, işçilere yemek verildiği takdirde kurumların karşılıklı olarak yemek maliyetine % 30 ilave yapmak suretiyle ücret tahsil edeceklerinin kararlaştırılmış olduğu görülmüştür. Tarafların serbest iradeleri doğrultusunda düzenlenen ve yürürlükte bulunan Protokol hükmüne göre yemek bedellerinin hesaplanmasında temel alınacak ölçütün yemek maliyeti olduğu açıkça düzenlenmiştir. Davalı kurum tarafından bu Protokol hükmüne rağmen, yemek bedellerinin hesabında yemek maliyeti yerine davacı kurumun işçilerine yemek vermediği takdirde Toplu İş Sözleşmesine göre ödemesi gereken bedel esas alınarak hesaplama yapılmış ve davacının alacağından kesinti yoluyla tahsil edilmiştir.
Davalı kurumun bu yöndeki uygulaması Protokol hükmüne aykırı bulunduğundan,davacının muarazanın men'i ve istirdat istemlerinde bulunmasının anılan Protokol gereğince yerinde olduğu anlaşıldığından mahkemece davalının yarattığı muarazanın men'i ile Protokol'e aykırı hesaplama sonucu davacıdan fazladan tahsil edilen miktarı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken; taraflar arasındaki Protokol ile belirlenen hesaplama yöntemini gözardı eden davalı kurum uygulamasını yerinde bulan bilirkişi raporundaki yanlış değerlendirmeye dayanılarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine 11.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy