(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 17. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.12.2003 tarih ve 2003/2-2003/943 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekillerince ayrı ayrı istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.01.2005 gününde davalılardan O. Arslan avukatı A. Öksüz ve davalı Bakanlık avukatı A. Örücü gelip, davacı avukatı tebligatı gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü oldukları vasıtanın çarparak hasarlanmasına neden olduğunu ileri sürerek, 4.016.000.000 TL. rucüen tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mütesilselin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı O Arslan, kazanın teknik arızadan kaynaklandığını, araçtaki arızanın kaza tarihinden önce gerekli birimlere bildirilmesine rağmen noksanlığın giderilmediğini, kazanın oluşumunda kusursuz olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davanın kısmen kabulü ile 3.736.287.690 TL. nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün davalı İçişleri Bakanlığı yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davalılardan, O. Arslan vekilinin temyiz itirazlarına gelince, adı geçenin kazaya neden olan 34 .. 4390 plakalı aracın kaza esnasında sürücüsü olduğu anlaşılmaktadır. Kazadan önce 34 .. 4390 plakalı aracın sürekli şoförü H. Dolunay'ın Motorlu Birlik Amirliğine araçtaki arıza ve noksanlıkları ve bu arada kazaya neden olduğu anlaşılan fren balatalarının bittiğini bildirdiği, anılan noksanlığın aracın servis hizmetini veren Onur Otomotiv firması tarafından da belirlendiği, ancak aracın tamirinin kaza tarihine kadar yapılmadığı, olay günü davalı Olcay'ın görev yazısı ile araç sürücüsü olarak görevlendirildiği, sürücünün araçtaki noksanlığı bildiği hususunun iddia ve ispat edilmediği açıktır. Davalı O., kazadan ötürü haksız fiil faili sıfatıyla sorumlu tutulabileceğine göre, olayın gelişimi irdelendiğinde kusursuz bulunmakla, onun yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, alınan bilirkişi görüşünün aksine, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin diğer davalıyla birlikte sorumluluğuna hükmedilmiş olması hatalı olmuş ve kararın davalılardan O. Arslan yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Hazine vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün davalılardan İçişleri Bakanlığı yönünden ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılardan O. Arslan yararına BOZULMASINA, takdir edilen 400,00 YTL. duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılardan O. Arslan'a verilmesine, davalı taraf Hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı O.'a iadesine, 25.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy