(1163 S. K. m. 27)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 11. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.10.2003 tarih ve 2001/570-2003/584 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil kooperatif ortağı bulunan davalının Haziran 2000- Haziran 2001 dönemi işleteni gideri ve gecikme tazminatı borcunu ödemediğini, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı kooperatifin işletme projesi hazırlama yetkisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının Haziran 2000 tarihine kadar işletme projesine göre toplanan aidatları ödediği, asıl borç miktarının ( 495.200.000 ) TL. olduğu, kat mülkiyetine geçilmediğinden Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre değerlendirme yapılamayacağı ve gecikme tazminatı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ( 495.200.000 ) TL. asıl alacağa yapılan itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden uygulanacak yasal faiziyle birlikte devamına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekili temyizine gelince, mahkemece, her ne kadar yazılı gerekçelerle davacı kooperatifin aylık %10 gecikme cezası talep edemeyeceği kabul edilmiş ise de, davalının borcunun ( 299.701.277 ) TL. gecikme tazminatı dahil olmak üzere toplam ( 764.901.227 ) TL. olduğunun belirtildiği 14.03.2002 tarihli bilirkişi raporuna karşı davalı vekili tarafından 07.05.2002 tarihli oturumda, bilirkişi raporuna bir diyeceklerinin bulunmadığını bildirilmesi karşısında, davacının aylık %10 gecikme tazminatı talep edebileceği kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy