(4077 S. K. m. 3, 10, 23) (818 S. K. m. 61) (1086 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.05.2003 tarih ve 1994/541-2003/513 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Müflis Bankası vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı A Otomotiv Ltd.Şti.nden otomobil alınması hususunda bu şirketin temsilcisi davalı Recep S ile anlaşma sağladıklarını, anılan bu davalının vasıtasıyla davalı bankadan 36 ay vadeli 25.554 USD kredi kullanıldığını, işlemleri ise bankanın görevlisi davalı Ümit B'nin yaptığını, ferdi kredi sözleşmesinin 7 nci maddesinin boş olarak imzalattırıldığını, aracın süresinde ve sonrasında teslim edilmediğini, davalıların eylemleriyle bahse konu kredi tutarının davalı Recep S hesabına geçirildiğini, boş olarak imzalattırılan talimatların sonradan doldurulduğunu, davalı Recep S hakkında dolandırıcılık suçundan dolayı şikayette bulunulduğunu iddia ederek, hata ve hileye müsteniden imzalattırılan ferdi kredi sözleşmesinin iptaline, talebin reddi halinde davalı banka dışındaki davalılardan 25.554 USD.nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Ümit B vekili, müvekkilinin davalı bankanın memuru olduğunu, kredi sözleşmesinde imzalanması gerekli yerleri gösterdiğini, iddiaların yersiz bulunduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.
Davalı M Bankası A.Ş. vekili, davada müvekkilinin sıfatının bulunmadığını, kredi temin eden olarak sözleşmenin gereğinin yapıldığını, davacının talimatıyla kredi bedelinin, davalı A Otomotiv Tic.Ltd.Şti. hesabına ödendiğini savunmuştur.
Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile davalı banka arasında ferdi kredi taahhütnamesi imzalandığı, bankanın sözleşmenin gereklerine uymadığı, kredi kullanımına neden olan otomobille ilgili rehin sözleşmesine uyulmadan, kredi bedelini davalı diğer şirkete teslim etmekle ağır kusurlu olduğu, davalı Ümit B'nin davacıyı hata ve hileye sevk eden davranışlarda bulunduğu hususunun ispat edilemediği, diğer davalıların ise, taahhüt ettikleri otomobili davacıya teslim etmedikleri gerekçesiyle, davalı Ümit B hakkındaki davanın pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar bakımından davanın kabulüne, 24.12.1993 tarihli ferdi kredi sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı Müflis M Bankası İflas İdaresi vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, ferdi kredi sözleşmesinin iptali, talebin kabul edilmemesi halinde kredi sözleşmesi uyarınca sebepsiz zenginleştiği iddia edilen davalılardan 22.554 Doların tahsili istemine ilişkindir.
06.03.2003 tarihinde kabul edilen, 14.03.2003 tarih 25048 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 4822 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunda değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun 38 nci maddesi hükmü uyarınca dava konusu olaya uygulanacak hükümlerin yayınlanmasından 3 ay sonra yürürlüğe gireceği belirtilmekle, 4077 sayılı Tüketicilerin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/c, 10 ve 23/1 nci maddesi hükümleri karşısında, bu davaya bakmak Tüketici Mahkemelerinin görevine girmektedir.
Mahkemelerin görevi, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemece, görevsizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı Müflis M Bankası İflas İdaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı Müflis M Bankası İflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy