(556 S. KHK m. 14, 42/c) (4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.12.2003 tarih ve 2001/621-2003/715 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin "Jump" marka spor ayakkabılarının Türkiye'de ithalat ve pazarlamasını yaptığını, davalılardan Adidas Salamo AG adına 1985 yılından beri tescilli 4 ayrı şekilde markanın, 15 yıldır Türkiye'de ve yurtdışında kullanılmadığını, davalıların sadece dava dışı üç şeritli markayı kullandıklarını, müvekkilinin, tescilli olup da davalıların kullanmadıkları markaların bu durumdan rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek, davalıların kullanmadıkları 084905, 084904, 084929 ve 085025 tescil nolu markaların 556 sayılı KHK.nin 14 ncü ve 42/c madde hükümleri uyarınca terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalıların bu markaları kullandıklarını kanıtlayamadıkları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, markanın terkini istemine ilişkindir.
Davalılar vekili, yanıt dilekçesinde ve 11.06.2002 tarihli dilekçede, bu davanın, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 42 nci maddesine göre 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, oysa davanın iptali istenilen markanın ilk tescilinden itibaren 15 yıl geçtikten sonra açıldığını, bu durumun ayrıca MK.nun 2 nci maddesine aykırılık oluşturduğunu savunmuştur.
Mahkemece, bu savunmanın üzerinde durulmaması ve tartışılmaması doğru olmamıştır.
2- Bozma neden ve şekline göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 )nolu bentte açıklanan nedenle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ( 2 )nolu bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 20.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy