(818 S. K. m. 49)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.12.2004 gün ve 2001/371-2004/751 s. kararın Yargıtayca tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, manevi tazminat istemi ile fazlaya ait haklarını saklı tutarak müvekkilinin davalıya ilişkin banliyö trenine binmesi esnasında kapılar kapanmadan trenin ani hareket etmesi sonucu peron ile tren arasına düşmesi sonucu bir bacağını kaybettiğini, diğerinin ağır derecede sakatlandığını, manen ve madden zarar uğradığını, davalının kusurunu bulunduğunu ileri sürerek, 1.000.000.000 TL iş gücü kaybı tazminatı, 100.000.000 TL protez ve tekerlekli sandalye gideri, 100.000.000 TL yardımcı eleman tazminatının olay gününden itibaren değişik oranlarda reeskont faiziyle tahsilini istemiş, birleştirilen davasında da; iş gücü ve yardımcı eleman çalıştırılması dolayısıyla 39.730.000.000 TL maddi tazminat ile 40.000.000.000 TL manevi tazminatın yine olay gününden itibaren işleyecek değişik oranlarda reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Faize ait istemlerini ıslah ederek, avans faizi oranı dikkate alınarak hüküm kurulmasını istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davada idari yargının görevli olduğunu, temerrüt faizi talep edilmesinin mümkün bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacının zarar uğradığı kazada davalının %85, davalı tarafın ise %15 kusurlu oldukları, %68.53 oranında iş ve güçten kaldığı, manen zarara uğradığı, faiz istemine ait olarak yapılan ıslahın asıl dava bakımından kabul edildiği, ikinci defa ıslah söz konu olmayacağından birleşen davada ıslah isteminin dikkate alınmadığı gerekçesiyle, asıl davada 1.000.000.000 TL iş göremezlik, 100.000.000 TL yardımcı ücretinin 22.03.2001 gününden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle, protez gideri talebinin feragat sebebiyle reddine, birleştirilen davada 41.613.864.630.TL maddi, 7.000.000.000 TL manevi tazminatın 22.03.2001 gününden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, yardımcı kişinin bir tam günün 1/3'üne isabet eden çalışmasıyla davacının ihtiyaçlarının karşılanabileceği, dolayısıyla yardımcı kişi tazminatının hesabında bir tam günün anılan oranına isabet eden mesaisinin karşılığı ücretin nazara alınarak bakıcı ücretinin belirlenmesi gerekirken yazılı biçimde tam tarih çalışması baz alınarak hesap yapılması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy