(1086 S. K. m. 283, 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.01.1004 tarih ve 2002/220-2004/18 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirkete ait koltuk kolları tasarımlarının yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olmadıklarını ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı 18.09.2000 tarih 9351 nolu ve 01.03.2000 tarih 008061 nolu Endüstriyel Tasarım Tescil Belgeleri ile tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait endüstriyel tasarımın yenilik arz etmediği ve ayırt edici özelliği bulunmadığı yönündeki davacı iddiasının yeterli delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava, davalı şirket adına tescilli tasarımların yasal şartlara haiz olmadığı iddiasına dayalı olarak davaya konu tasarım tescillerinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
Davacı taraf, davalı şirket adına tescili yapılmış koltuk kolları tasarımlarının yeni olmadığını ve diğer koltuk kollarından belirgin bir farklılık arz etmediğini, bir başka ifade ile, ayırt edicilik niteliğinin bulunmadığını iddia etmiş, bu iddiasının ispatına yönelik olarak da dosyaya çeşitli firmalara ait broşürler sunmuştur. Bilirkişi kurulu tarafından verilen raporda, dosyaya sunulan broşürlerin basım tarihlerine ilişkin bilgi içermemeleri nedeniyle davaya konu tasarımların başvuru veya rüçhan tarihinden önce Türkiye'de veya dünyanın herhangi bir yerinde piyasaya sunulduğu yönünde delil olma niteliklerinin bulunmadığını belirterek, bu broşürlerde sunulan ürünlerin özellikleri incelenmemiştir. Mahkemece bu rapora dayalı olarak davanın reddine karar verilmişse de, verilen karar yeterli incelemeye dayanmamaktadır. Buna göre, mahkemece dosyaya sunulan broşürlerin basım tarihlerinin ve bu broşürlerde yer alan ürünlerin imalat tarihlerinin tespiti için davacıya uygun bir süre verilmelidir. Ayrıca, davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmıştır. Hükümsüzlüğün belirlenmesine ilişkin maddi vakıaların ispatında tanık dinlenmesinin usulen mümkün bulunmasına göre de, davacı tarafa tanık dinletme hakkının da tanınarak tüm delillerin toplanması ve gerektiğinde bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak oluşturulan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy