(6762 S. K. m. 520)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.1.2004 tarih ve 2003/259-2004/24 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.9.2004 günde davacı avukatı Nur S. ile davalılar avukatı Orhan D.gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalı gerçek kişilerin müvekkili Holding'in yönetim kurulu başkanı Mehmet A.'i ikna etmeleri sonucu önceden kurmuş oldukları reklam şirketlerinin müvekkili Holding bünyesinde kurulacak reklam şirketine devredilmesi konusunda varılan anlaşma gereği davalı Fuat ve Ali'ye değişik tarihli makbuzlar karşılığı ödenen toplam ( 51.000 )DM ile, şirket işleri için alınan kamyonet için bakiye alacak tutarları olan ( 9.008.500.000 )TL.sının temerrüt faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalı şirketlerin bu olayla bir ilgisinin bulunmadığı ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı F. Reklam ve Kundura San.Tic.Ltd.Şti. için davalı Ali A. ile davacı Holding başkanı arasında bir anlaşma yapılmadığını, müvekkillerinden Fuat P.'e bu nedenle verildiği iddia edilen paraların Holding'in karşılıksız çekleri F. Reklam Ltd.Şti.den alınan mallara mahsuben verildiğini, davacı Holding'den alınıp karşılığı verilmeyen tek kuruş olmadığını, Ali A.'a verilen paranın ise dükkan kirası parası karşılığı olduğunu, davacı tarafın iddia ettiği araç alma ve devri ile ilgili olarak hiçbir borcun bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan ödemelerin davacıların hesabından yapıldığı, gerçek kişinin ödediği paraların ne sebeple ödendiğinin kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 13.5.2003 gün ve 2002/13402 E, 2003/4875 K. sayılı ilamıyla davacılardan T. Holding A.Ş. yararına ilamda yazılı gerekçelerle bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında varılan anlaşma uyarınca davalılar tarafından kurulacak iki şirketin davacı Holding bünyesinde bulunacak T. Reklam Ürünleri A.Ş.'ne devrinin kararlaştırıldığı, şirketlerin kurulmasına rağmen devrin gerçekleşmediğini, bu nedenle gerçek kişi davalılara verilen paraların davacı Holdinge iadesinin gerektiği, davalı şirketlere verilmiş bir para bulunmadığı gerekçeleriyle, T. Reklam Ür. San.Tic.A.Ş. aleyhindeki davanın reddine, T. Holding'in davalı gerçek kişiler hakkında açtığı davanın kısmen kabulü ile ( 11.000 )DM ile ( 3.440.000.000 )TL.nin davalı Fuat P.'ten, ( 12.000 )DM'ın davalı Ali A.'dan faiziyle birlikte tahsiline davalı şirketler hakkında açılan davanın reddine, dahili davalı şirketler hakkında açılan davanın reddine, dahili dava yoluyla taraf değiştirilemeyeceğinden davaya dahil edilmek istenen Ahmet Oğuz A. hakkındaki dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, Dairemizin 13.05.2003 gün ve 2002/13402 Esas, 2003/4875 Karar sayılı ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de, bozma kararı gereğinin tam anlamıyla yerine getirildiğinden söz etme imkanı bulunmamaktadır. Şöyle ki; Dairemiz bozma ilamında da vurgulandığı üzere, özellikle şirket devri için yapılan ödemelerin dikkate alınarak, tarafların diğer kanıtları ile birlikte değerlendirilerek davacı Holding'in ne miktarda alacaklı olduğunun tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, bu seferde, davacı tarafından dosyaya sunulan ödeme makbuzlarının şirket hisse devri için verilip verilmediği değerlendirilip tartışılmaksızın, basit bir matematiksel işlem ile toplanarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacı Holding tarafından davalı gerçek kişilere yapılan ödemelerden şirket hisse devri için yapılanlar belirlendikten sonra, davalı taraf savunmasında belirtildiği üzere alınan bu paralardan varsa davacı Holding'e yapılan ödemelerin mahsubu sonucunda arta kalan bakiyenin tahsiline karar verilmesi gerekirken, özellikle davalı tarafça alınan paraların bir bölümünün mal olarak davalılardan F. Reklam Limited Şirketi, bakiyesinin davalılardan Fuat P. tarafından ödendiği yolundaki savunma üzerinde hiç durulmaksızın, yazılı şekilde ve noksan inceleme sonucunda karar verilmesi hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenlerle davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3-Öte yandan, T. Reklam Ür. San.Tic.A.Ş davacı sıfatını haiz olup, davalı olmadığı halde onun aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.
4-Yine, davacı vekili, dava dilekçesinde davalı gerçek kişilere makbuzlarla yapılan ödemeler dışında pay devirleri gerçekleştirilecek T. Market Reklam Ltd. Şti işlerinde kullanılmak üzere bir adet de kamyonet alındığını iddia ederek, bu kamyonetin bedelinin dahi tahsilini talep etmiş olmasına karşın, bu iddia üzerinde hiç durulmaksızın, gerekçesiz biçimde bu istemin inceleme dışında bırakıldığı görülmektedir. Özellikle, davalılardan T. Market Ltd.Şti defter kayıtlarında davacı Holding Yönetim Kurulu Başkanı'na borç olarak gözüken ( 5.320.000.000 )TL'nin dayanağının araç alımına ilişkin olup, olmadığının, davacı tarafça davalılardan Ali A. hakkında kamyonet alım satımı olayıyla ilgili olarak Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/979 Esas sayılı dosyasında ceza davası açıldığı bildirildiğine göre, bu dosyada gözetilerek ve gerektiğinde sonuçlanması beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilmiş olması da yanlış olmuştur.
5- Kabule göre de, dosyada mevcut makbuzlara göre, davalı Fuat tarafından davacı Holding'den ( 3.440.000.000 )TL ve ( 16.000.000 )DEM alındığı halde, bu davalının aldığı döviz cinsinden paralar içerisinde yer alan ( 5000 )DEM'den dahi davalılardan Ali'nin sorumlu tutulması hatalı olduğu gibi, 08.02.1999 tarihli ödemeye ilişkin olarak temerrüt faizi başlangıç tarihinin sebepsiz biçimde 08.10.1999 olarak belirlenmesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 )nolu bentte açıklanan nedenlerle taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 )nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı gerçek kişiler, ( 3 )ve ( 4 )numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı Holding, ( 5 )numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı gerçek kişiler Fuat P. Ali A. ile davacılardan T. Holding A.Ş yararına BOZULMASINA, takdir edilen 375.000.000 er lira duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçların istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 14.9.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy