(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.03.2004 tarih ve 2003/332-2004/103 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıya ait (316.109.589.041) TL.lik 35 gün vadeli hesapla ilgili olarak vergi dairesine ödenmesi gereken vergi borcu ödenmediği için, Merzifon Vergi Dairesi tarafından müvekkiline vergi ceza ihbarnamesi tebliğ edildiğini, uzlaşma sonucunda tahakkuk eden (5.815.750.000) TL.lik gelir vergisi ve fon tutarı olan (3.040.800.000) TL.nin ödenip, bakiye (2.774.350.000) TL.nin ödenmediğini ileri sürerek, (2.774.950.000) TL. vergi ziyaı cezası ile gecikme faizi tutarının Vergi Dairesine ödenme tarihi olan 17.07.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bankanın kendi çalışanının hatası nedeniyle oluşan faizden bankanın sorumlu olacağının belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, Vergi Dairesi'nce tahakkuk ettirilen vergi borcunun davalının vadeli hesabından dolayı elde ettiği gelirinden kaynaklandığı, davalı kurumun gelirinden dolayı ödemesi gereken vergi borcunu ödemediği, davalı kurum yerine davacı bankaca ödemenin yapıldığı, davacı bankanın davalı kurum borcundan dolayı yaptığı ödemeden dolayı uğradığı zararın tazmininin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve gelir vergisinin kesilmemesine neden olan ve gelir vergisinden borçlu olmadıklarına dair 08.02.2002 tarihli yazının bankaya davalı tarafından verilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 139.75 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy