(3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.01.2004 tarih ve 2003/277-2004/3 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı nezdinde Soysal Güvence Sigorta Poliçesi bulunduğunu, müteveffa eşinin hastanede yatarak tedavi görmesi nedeniyle ödenmesi gereken, 462.672.000.-TL. nin ödenmediğini ileri sürerek bu miktarın en yüksek banka reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıya ve diğer kanuni mirasçılara talep edilen bedelin ödendiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin, 10.04.2003 tarih 2002/11011 esas 2003/3553 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davalının temerrüt tarihinin kendisine yapılan ihtarın tebliğinden itibaren beş gün sonra başlayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 462.672.000.-TL.nin 18.03.2001 tarihinden itibaren işleyecek kamu bankalarının en yüksek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, sosyal güvence sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde en yüksek banka reeskont faiz talep etmiş olup, mahkemece kamu bankalarının en yüksek reeskont faizine karar verilmiştir. Davacının talebi dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 3095 S.K.nun 4489 S.K. ile değişik 1.maddesinde açıklanan kanuni faiz istemine yönelik olup, faiz oranı kısa vadeli kredi işlemlerinde uygulanan reeskont oranıdır. Bu oran dönemler itibariyle farklılık arz etmesi nedeniyle değişen faiz oranlarının karar yerinde gösterilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U.M.K. nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddinde, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2.satırında yer alan itibaren işleyecek kamu bankalarının en yüksek kelime grubunun çıkarılarak yerine 17.05.2002 tarihine kadar %60, 18.05.2002 tarihinden 14.06.2003 tarihine kadar %55, 15.06.2003 tarihinden 08.10.2003 tarihine kadar %50, 09.10.2003 tarihinden sonra %43 ve değişen oranlarda kelime grubunun eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy