(1163 S. K. m. 53) (2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.02.2004 tarih ve 2002/132-2004/10 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar, davalı kooperatifin üyesi olduklarını, yönetim kurulunun usulsüz işlemleri nedeniyle vergi cezası doğduğunu, bu zararın üyelere paylaştırıldığını, oysa yönetim kurulu üyelerinin müteselsilen ödemeleri gerektiğini, bunun yanında kooperatifin yakıt parası toplama görevi olmamasına rağmen yakıt parası da ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, toplam 845.000.000.TL. nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, vergi dairesine olan borcun eski yöneticilerin hatasından oluştuğunu, başka geliri olmayan kooperatifin bu borcu aidatlardan kapatması gerektiğini, eski yöneticilere karşı dava açılacağını, bu konuda davacıların dava hakkı bulunmadığını, yakıt parası alınmasının genel kurul kararına dayalı olduğunu, kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, kooperatifin vergi borcunu üyelerin ödemek zorunda bulunmadıkları, kat mülkiyeti uygulamasına da geçilmemesi nedeniyle üyelerden aidat parasının yakıt parası adı altında toplanamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, toplam 788.000.000.TL. nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Dava, davacıların üyesi oldukları davalı kooperatife yakıt parası ve vergi cezaları nedeniyle ödedikleri paranın istirdatı istemine ilişkindir.
Davacılar davalı kooperatif üyesi olup, davalı kooperatifin kendilerinden tahsil ettiği yakıt bedelinin haksız olarak alındığını, kooperatifin böyle bir görevinin bulunmadığını, yakıt bedelinin alındığı dönemde dairelerini kullanmadıklarını ileri sürerek bu amaçla verdikleri paranın iadesini ve yine kooperatif eski yöneticilerinin kötü yönetimi nedeniyle oluşan vergi cezalarının da kendilerinden tahsil edildiğini, bu miktarın eski yöneticilerden alınması gerektiğini ileri sürerek bu amaçla vermiş oldukları paranın da iadesini istemişlerdir.
Davalı Kooperatifin 21.01.2001 tarihli genel kurulunda yakıt bedeli toplanmasına oy birliği ile karar verilmiş olup, dinlenen tanık beyanları ile de o tarihte üyelerin kısmen oturmaya başladıkları, bu amaçla randımanlı olmasa dahi kaloriferlerin yakıldığı anlaşılmaktadır. Bunun gibi, kooperatifin 10.06.2001 tarihli genel kurulunda da vergi cezaları konusunda üyelere bilgi verildiği, ödenecek ceza miktarının bir kısmının üyelerden tahsil edilmiş olup, kalan kısmın 10 taksitte ödeneceği üyelere yazı ile duyurulmuştur.
Davaya konu yakıt bedeli ve vergi cezalarına yönelik genel kurulca alınan kararlar iptali kabil kararlardan olup, iptal edilmedikçe tüm üyeleri bağlayacak niteliktedir. Anılan kararların iptal edildiği iddia ve ispat edilmediğine göre davacıların bu kararlara istinaden yaptıkları ödemeleri kooperatiften geri istemeleri mümkün değildir. O halde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy