(1163 S. K. m. 55)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.12.2003 tarih ve 2001/122-2003/682 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili ile davalılardan A. Aybar ve H. Şenocak tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile yüklenici olan davalılar A. Aybar ve H. Şenocak arasında 02.11.1993'te İnşaat Sözleşmesi, 08.12.1993 tarihinde de Ek Sözleşme yapıldığını, anılan davalıların sözleşme hükümlerine aykırı davranması sonucu müvekkilinin, arsa ve kaçak inşaat bedeli, tadilat projesinin hazırlanıp onaylattırılması ve davacının SSK.ile ilişiğinin kesilmesi olmak üzere toplam 43.000.000.000-lira zarara uğradığını, inşaat ruhsatı almadan, projesi onaylatılmadan temel atarak inşaata başlayan, eski yönetim kurulu üyeleri olan diğer davalıların bu zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, yüklenici olan müvekkillerinin hukuki sorumluluklarının söz konusu edilmeyeceğini, hazırlanan ve tasdik edilen projeye uygun olarak inşaatı yapıp bitirdiklerini, eski yönetim kurulu üyeleri olan diğer davalıların ise 1994 ve 1995 tarihli genel kurullarda yönetime seçildiklerini, seçildikleri dönemde inşaat seviyesinin % 70' lerde olduğunu, oysa inşaata 1993 yılında başlandığını, anılan müvekkillerinin kooperatif üyelerinin menfaatlerine aykırı hiçbir işlem yapmadıkları gibi her türlü işlemlerinden dolayı genel kurul kararı ile ibra edildiklerini, likit olmayan ve doğmayan bir alacağın talep dahi edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, arsa sahibi davacı kooperatif ile önceki yöneticileri olan davalılar H.Şenocak, İ. Gür, H. Gür ile yüklenici olan A. Aybar ve H. Şenocak arasında inşaat sözleşmesi düzenlendiği, arsa üzerine kooperatif inşaatlarının yapıldığı, 98 metrekare olan dairelerin 135 metrekareye çıkarılmak suretiyle inşa edilmesinde tüm kooperatif üyelerinin yarar sağladığı, böylece sağlanan değer artışının hesaplanarak kooperatif giderlerinden düşülmesi gerektiği, dava konusu yapılan sigorta prim ve cezalarının SSK. ca ölçümleme yapılıp henüz tahakkuk işlemlerinin yerine getirilmediği ve davacıdan henüz tahsil edilmediğinden bu yönden bir zararın oluşmadığı, davalı yüklenicilerin inşaatı yaparken Nilüfer Belediyesi'nin arsasına tecavüz ettikleri ve 98 metrekare olan dairelerin 135 metrekare olarak inşa etmelerinden dolayı % 50 kusurlu bulunduğu, yeniden tadilat projesi çizilip onaylanmasına neden oldukları, bu işlemeler nedeniyle davacının zarar gördüğü gibi yararda sağladığı, tarafları müterafik kusurlarına göre zarar ile yararın karşılıklı mahsubu ve denkleştirmesi sonucu, davacı kooperatifin 12.261.000.000-lira zarara uğradığı, diğer davalı eski yöneticilerin zararın oluşumunda herhangi bir kusurlarının bulunmadığı, zarara neden olan uygulama ve düşüncenin anılan davalı yöneticilerin göreve gelmesinden daha önceki yıllarda gerçekleştiği, bu uygulamayı değiştirme olanağına sahip olmadıkları gerekçesiyle, davacı kooperatifin nihai zararı olan 6.130.500.000-liranın davalı yükleniciler A. Aybar ve H. Şenocak'tan müştereken ve müteselsilen temerrüt faizi ile birlikte tahsiline, SSK. prim ve cezalarına ilişkin istemin ve diğer davalı eski yöneticiler hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar, davalılardan A. Aybar ve H. Şenocak (ayrı ayrı) vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekili ile davalılardan A. Aybar ve H. Şenocak tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekili ile davalılardan A. Aybar ve H. Şenocak bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL. temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 248.25 YTL. temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 24.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy