(818 S. K. m. 270)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Zonguldak Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.02.2003 tarih ve 2000/182-2003/70 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 5 nolu sahada rödovans usulüyle işletmecilik yapan davalı şirketin rödovans sözleşmesinin taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle feshedildiğini, 3555 nolu yemekhane binasının sözleşmenin feshedilmesiyle davalının elinde kaldığını, taraflar arasında akdedilen rödovans sözleşmesine göre dava konusu binanın tahliyesinin davalı tarafından kabul edildiğini, yapılan bildirime rağmen binaları boşaltmadığını ileri sürerek, davalının haksız tecavüzünün men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili ile davacının 02.10.1995 tarih ve 22635 sayılı sözleşme ile anlaştıklarını, sözleşmenin feshine ilişkin farklı yönetim kurulu kararları olduğunu, davacı ile aktin feshi ve kiralanan yerlerin halli için 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/444 esas sayılı dosyasında davanın devam ettiğini, dava konusu binaların boşalttığını, bu durumun davacıya bildirildiğini boş kalan binaların 11 nolu saha işletmecisinin kullanımına tahsis edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre taraflar arasında sözleşme ve tahliye taahhüdü bulunduğu, davalının taşınmazları taraflar arasında yapılan rödovans sözleşmesine dayanılarak kullandığı, sözleşmenin feshine yönelik bir dava bulunduğu, davacının bu durumda tahliye davası açması gerektiği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.30 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy