(6762 S. K. m. 513)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.03.2004 tarih ve 2003/559-2004/99 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalı şirket ortağı bulunan müvekkillerinin muvafakati olmadığı halde şirket sermayesinin artırıldığını ileri sürerek, TTK.nun 513/2 maddesine aykırı olan 21.06.2003 tarihli ortaklar kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ticari alanda faaliyet gösteren ve kar elde etmeyi amaçlayan müvekkil şirketin sermaye artırımı yapmasının kaçınılmaz olduğunu, davacıların 1. apel borçlarını ödediklerini, davanın yasal süresinde açılmadığını, usule ve yasaya aykırı bir durum olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacılara sermaye artırımı ile ilgili toplantının bildirildiği halde davacıların toplantıya katılmadıkları, ancak sonradan bu artırımın 1. apelini ödedikleri, TTK'nun 513/2. maddesi uyarınca sermaye artırımı kararlarının ittifakla alınması gerektiği ve davalı şirket ana sözleşmesinde bunun aksine bir düzenlemenin yer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sermaye artışı ile ilgili 21.06.2003 tarihli genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, limitet şirketin sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptali istemidir. T.T.K. 'nun 559 sayılı KHK. ile değişik 1. fıkrası uyarınca, ana sözleşmede daha yüksek bir nisap öngörülmemiş ise ana sözleşme, sermayenin üçte ikisini temsil eden ortakların kararıyla değiştirilebilir. İkinci fıkrasında ise ortakların mesuliyetini genişletme hakkındaki kararların, her halde ittifakla verilmesi gerektiği düzenlenmiştir. 513. maddenin eski ikinci fıkrasında "sermayeyi artırma veya ortakların mesuliyetini genişletme" sözcüklerine yer verildiği halde yeni ikinci fıkrada "sermayeyi artırma" ibaresi maddeden çıkarılmıştır. Şu halde yeni ikinci fıkra, sadece sermaye artırımı dışında kalan ve ortakların sorumluluğunu artıran değişikliklerde uygulanabilir. Her sermaye artırımı bir ana sözleşme değişikliği olduğuna göre, sermaye artırımı için ana sözleşmede daha yüksek bir nisap öngörülmemiş ise TTK.'nun 513/1. maddesi uyarınca, sermayenin üçte ikisini temsil eden ortakların kararı yeterlidir. Madde sadece sermayeye ilişkin bir nisap öngörüldüğünden ortak sayısı göz önüne alınmayacaktır. Somut olayda ise ana sözleşmede bu hususta bir düzenleme yer olmadığı gibi sermaye artırımına ilişkin 21.06.2003 tarihli ortaklar kararı, sermayenin onda yedisini temsil eden ortaklarca alınmıştır. Bu durum karşısında mahkemece, 27.06.1995 tarihi itibariyle 559 sayılı KHK. ile değişik 513/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy