(4389 S.K. m. 11)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Çanakkale Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.03.2004 tarih ve 2004/81-2004/184 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan B İnş.Ltd.Şti. lehine genel kredi sözleşmelerine istinaden müvekkil banka tarafından teminat mektupları düzenlendiğini, diğer davalıların da müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, davalılar hakkında kredi borçlarının ödenmemesi nedeniyle icra takibine geçildiğini ve davalıların ticari durumlarının bozulduğunu ileri sürerek, müvekkil banka için ciddi risk oluşturan toplam ( 21.656.000.000.- ) TL tutarındaki teminat mektubu bedellerinin müvekkil banka nezdinde açılacak faiz işlemeyen bir hesapta bloke edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar Raif Ç ve Mustafa Ç, tüm ticari ilişkilerinin yolunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, dava tarihi itibariyle sözkonusu teminat mektupları için davacı banka tarafından herhangi bir ödemede yapılmadığı, davacının henüz doğmamış ve ileride gerçekleşebilecek müstakbel zararı için dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, teminat mektubu bedellerinin depo edilmesi istemine ilişkindir. Dosyada bulunan belgelerin incelenmesinden, dava konusu teminat mektuplarının taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden kullandırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından, davalılar hakkında kredi borçları nedeniyle icra takiplerine girişildiği ve davalıların ticari durumlarının bozulduğu gerekçesiyle depo talebinde bulunulmuştur. Mahkemece, dava konusu teminat mektuplarının kullandırılmasının dayanağı olan kredi sözleşmeleri incelenmeden, yazılı gerekçelerle hüküm kurulmuştur. Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin temelini oluşturan genel kredi sözleşmeleri getirtilerek tarafların hak ve yükümlülükleri tespit edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı banka yararına BOZULMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, H Bankası A.Ş. yargı harçlarından muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 08.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy