(2918 S. K. m. 110) (818 S. K. m. 73) (1086 S. K. m. 7) (Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları C.7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.03.2004 tarih ve 2002/950-2004/192 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili tarafından zorunlu trafik sigorta poliçesi yapılan davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın dava dışı araca çarparak zarar verdiğini, hasar miktarının üçüncü kişiye ödendiğini ancak sigortalı araç sürücüsünün kaza sırasında alkollü olması nedeniyle sigortalıya rücu hakları bulunduğunu ileri sürerek, 1.200.000.000.TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Hacı Kuş vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, bu tür davalarda haksız fiil yeri ve davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu, buna göre yetkili mahkemenin Kayseri mahkemeleri olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davalının yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine, talep halinde dosyanın Kayseri Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Davacı sigorta şirketi bu dava ile dava dışı 3.kişiye ödemiş olduğu tazminatı sigorta genel şartları 4/d maddesi uyarınca kendi sigortalısından talep etmektedir.
2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesinde Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiş ise de, zarar görenlere ödemede bulunan trafik sigortasını yapan sigortacının kendi akidi olan sigorta ettirene açacağı rücu davasında yetkili mahkeme anılan maddede düzenlenmemiştir. Bu tür davalarda yetkili mahkemenin tespiti, B.K.nun 73. maddesine dayalı para alacağı olması ve sigorta sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olması nedeniyle HUMK'nun genel yetki kuralları çerçevesinde ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 16. maddesine göre belirlenecektir.
Bu durumda davacının yetkili mahkeme konusunda seçimlik hakkı bulunmakta olup bu hakkını genel merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde açarak kullanmış olmakla mahkemenin yetkisi doğrudur. Bu itibarla yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy