(6098 S. K. m. 49)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.04.2004 tarih ve 2003/75-2004/58 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mimar olup hazırladığı projelerden birinin dava dışı kooperatifte kullanılıp, davalının bu kooperatifte dairesi bulunduğunu, davalının müvekkilinden izin almaksızın projeye aykırı olarak bir çok ekleme ve değişiklikler yaptığını, yapılan bu işlerin müvekkilinin fikri haklarına tecavüz teşkil ettiğini, bu konuda yapılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve 500.000.000.TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacının projesinin uygulanması suretiyle oluşturulan ve davalının mülkiyetinde olan binanın estetik değere sahip olan bir mimarlık eseri olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, korunması gerekenin sadece ilim ve edebiyat eseri niteliğindeki proje olduğu, davalının bu projede her hangi bir değişikliğe gitmediği gibi mimari yapıdaki değişiklikler ile ilgili tadilat projesi yaptırmamış olduğu, dolayısıyla proje üzerinde doğrudan bir manevi hak ihlali bulunmadığı, mimari yapı üzerindeki değişikliklerin imar mevzuatı karşısında izinsiz olmasının ve para cezası ve önleme yolunun bulunmasının her zaman eser sahibi lehine manevi hak ihlali sonucunu doğuran sebepler olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)