(1163 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.03.2004 tarih ve 2002/456/2004/177 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S
Ç
tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinden ayrılma isteğinin 25.11.1998 tarihli yönetim kurulu kararı uyarınca kabul edildiğini, müvekkilinin yatırdığı aidatların karşılığının 14.750 DM olduğunu ve bu bedelin müvekkilinin daire hissesinin, satılması halinde ödeneceğini 08.09.2001 tarihli yazı ile taahhütte bulunan davalının, 21.04.1998 tarihinde daireyi dava dışı M
Ö
'ye 15.400 DM karşılığında sattığını, bu kişinin o tarihten beri dairede oturduğunu, davalının müvekkiline 14.750 DM ödeme yapmadığını ileri sürerek, bu meblağın fiili ödeme tarihindeki TL karşılığının faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kendisine kurada çıkan daireyi teslim almadan 25.11.1998 tarihinde ayrıldığını, bu dairenin, 05.02.1998 tarihinde üye olan dava dışı M
Ö
'ye 24.04.2000 tarihinde TL karşılığı tahsis edildiğini, ayrılan ortaklara döviz üzerinden iadeye ilişkin genel kurul kararı olmadığı gibi, davacının toplam ödemesinin 625.150.000 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ayrılmasıyla boşalan dairenin dava dışı M
'ya daha sonra verildiği, davalının 08.09.2001 tarihli taahhüdünün genel kurul kararına dayanmadığı ve hissenin başkasına devri koşuluna bağlandığı, davacı ile bu kişi arasında devir gerçekleşmediğinden DM taahhüdünün de olmadığı, masraf hissesi düşüldüğünde davacının 623.610.400 lira alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy