(6762 S. K. m. 1268) (818 S. K. m. 133, 135)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.03.2004 tarih ve 2003/226-2004/225 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait işyerinin işyeri sigorta poliçesini düzenleyen davalının, yangın nedeniyle meydana gelen zararı ödemediğini ileri sürerek, 13.500.000.000 liranın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının 3.850.000.000 lira tazminatı mutabakatname imzalamak suretiyle kabul ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Davalı vekili, TTK. nun 1268. madde hükmüne dayalı 2 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra bu davanın açıldığını savunmuş olup, mahkemece, bu savunma, ceza zamanaşımı dolmadan davanın açıldığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, ceza zamanaşımı, hukuk davasında, haksız eyleme uygulanır ve sonuç doğurur. Diğer anlatımla haksız eylemin faili aleyhine uygulanır ve sonuç doğurur. Somut olayda ise, davacı sigorta ettiren, davalı ise sigortacı olup, haksız eylem niteliğindeki yangın rizikosu, davacı işyerinde çıkmış ve davacı elemanı hakkında kamu davası açılmıştır. Taraflar arasındaki sigorta sözleşmesine ilişkin zamanaşımı, TTK. nun 1268. maddesi uyarınca 2 yıl olup, ceza zamanaşımına ilişki gerekçe ile bu savunmanın reddi doğru olmamıştır.
Davalı sigortacı, 25.03.2003 tarihli yazı ile davacı sigorta ettirene davadan önce 3.850.000.000 lira ödeme yapmayı kabul etmek suretiyle borcu ikrar etmiş olup, 15.08.2001 tarihli olayın ihbar edildiği 17.08.2001 tarihinden itibaren başlayan 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisindeki bu ikrar ile zamanaşımı BK.nun 133/1 nci maddesi uyarınca kesilmiş ve aynı Kanun'un 135/2 nci maddesi uyarınca 10 yıla uzamıştır. Bu itibarla, mahkemece, bu gerekçe ile zamanaşımı savunmasının reddi gerekirken, yazılı yanlış gerekçeye dayanılmıştır.
Öte yandan, 25.03.2003 tarihli yazıda, davacının alacağını bir İş Bankası Şubesi'nden tahsil edebileceği yazılı ise de, bu yazının tebliğ edilmediğini davalı vekili duruşmada bildirmiş olup, alacaklı davacının temerrüde de davalı tarafça kanıtlanamamıştır.
Mahkemece, hüküm yerindeki diğer doğru gerekçeler yanında, bu gereklerle sonuca varılması gerekirken, yazılı diğer yanlış gerekçelere de dayanılması doğru değil ise de, sonucu itibariyle isabetli olan hükmün, bu gerekçeler ile onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarını reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 155.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy