(2004 S. K. m. 67) (1163 S. K. m. 27) (634 S. K. m. 20, 22, 28)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.02.2004 tarih ve 2000/608-2004/20 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlu Pınar Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin ortağı olup, kooperatife karşı açtığı menfi tespit davası sonucu 1998 Mayıs ayı sonu itibariyle 1.613.102.380 TL borçlu bulunduğunun tespit edildiğini, davalının ilamla belirlenen borcunun 635.129.900 TL tutarındaki asıl alacak kısmına genel kurul tarafından kararlaştırılan aylık %20 faizin ilave edilerek 3.048.623.520 TL sı üzerinden icra takibine geçildiğini, ancak takibin davalının itiraz etmesi sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kooperatife devir yolu ile ortak olduğunu, ortaklığın devir alındığı üyeye ait kayıtların yanlış düzenlenmiş olmasından kaynaklanan borç için menfi tespit davası açıldığını, bu davada verilen karara karşı yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğunu, bu nedenle kooperatif alacağının dayanağını teşkil eden kararın henüz kesinleşmediğini savunarak, davanın reddine ve icra tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalının takibe karşı yaptığı itirazın kısmen iptaline, 3.645.267.770 TL üzerinden takibin devamına, asıl alacak olan 522.967.900 TL sına takip tarihinden itibaren aylık %20 gecikme faizi uygulanmasına, kabul edilen alacağın %40 'ı oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, aidat alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacı kooperatifin 27.07.1996 tarihli genel kurul toplantısında yakıt giderlerinden konutlarda oturmayan ortakların da sorumlu olduğu yönünde alınan karar, açılan dava sonunda iptal edilmiştir. Davalı ortak konutta oturmadığını savunmuş olmasına ve bu yöndeki savunmasına karşı çıkılmamış bulunmasına göre, davalının borcunun belirlenmesinde bu husus göz önüne alınmalıdır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 12.4.1997, 4.10.1997 ve 19.4.1998 tarihli genel kurul toplantılarında kararlaştırılan aidatların tamamı esas alınarak davalının borcu hesaplanmış,rapora karşı davalı tarafça itirazda bulunulmuştur. Bu itibarla mahkemece, anılan genel kurullarda kararlaştırılan aidatlardan dolayı davalının sorumluluğunun iptal kararı doğrultusunda belirlenerek, yakıt giderine ayrılan kısmın gerekirse kooperatif kayıtları üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile saptanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yöndeki davalı itirazları göz önüne alınmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi yerinde görülmediğinden, kararın davalı yararına bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy