(6762 S. K. m. 1301) (Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.12.2000 tarih ve 2000/901-2000/1355 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı B. Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacının TTK.nun 1301. maddesi hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne dair tesis edilen hüküm, Davalı B. Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları 1. maddesine göre bu tür sorumluluk sigortasını yapan sigortacı zorunlu mali sorumluluk sigortası hadlerinin üzerinde kalan kısmını poliçede yazılı hadlere kadar temin etmekle yükümlüdür.
Davalı B. Sigorta A.Ş. kazaya karışan diğer davalıya ait aracı kasko ve ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçeleri ile teminat altına almıştır.
Olay tarihinde geçerli olan Zorunlu Trafik Sigortası teminat miktarı 500.000.000.TL. olmasına rağmen Zorunlu Trafik Sigorta Poliçesini düzenleyen diğer davalı R. Sigorta A.Ş.nin teminat miktarı 250.000.000.- TL. olup, artan kısım için zeyilname düzenlenmemiştir. Bu durumda zeyilname düzenlenmemiş olan artan miktardan 03 Mayıs 1997 gün ve 22978 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliğine göre Fon sorumludur.
O halde, mahkemece hükmedilen 371.295.000.TL. tazminat miktarı olay tarihinde geçerli olan Zorunlu Trafik Sigortası teminat miktarı altında kalmış bulunmasına göre davalı B. Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde zarardan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı B. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy