(132 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.01.2004 tarih ve 2002/87-2004/20 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili ile sözleşme yapmaksızın TSE markasını izinsiz olarak kullanarak markaya tecavüz ettiğini, Belgelendirme talimatnamesinin 29. maddesine göre tazminat ödemesi gerektiğini, ayrıca müvekkilinin manevi itibarının da zedelenmiş olduğunu ileri sürerek, 2.500.000.000.TL. maddi ve 2.500.000.000.TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, TSE logosunun matbaa tarafından yanlışlıkla basıldığını, kötüniyetleri bulunmadığını, kaldı ki nisan ayında belge almak için müracaat ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının TSE markasını izinsiz olarak kullanmış olduğu, bu eylem ile haksız rekabet ortamı yaratılıp davacıya duyulan güvenin sarsılmış olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.165.000.000.TL. maddi ve 2.500.000.000.TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline, TSE belgesi taşıyan etiket, reklam broşürleri ve katalogların toplatılmasına karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece verilen toplatma kararının davalının TSE belgesi almadan önce kullandığı etiket, reklam, broşür ve kataloglara yönelik bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, TSE markasına davalının tecavüzü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davacı yararına maddi tazminata da karar verilmiş ise de, bu konuda alınan rapor karar vermeye yeterli olmadığı gibi, davalı vekilinin rapora itirazları da yeterince incelenip değerlendirilmemiştir.
Karara esas alınan bilirkişi raporunda maddi tazminatın hesaplanmasında Belgelendirme Talimatnamesi 29. maddenin uygulandığı belirtilmiş ise de, dosya arasında aynı maddeye ilişkin üç ayrı metin bulunmakta olup, davaya konu tecavüzün gerçekleştiği tarihte hangi metnin uygulamada olduğu belirlenmemiştir. O halde mahkemece öncelikle davaya uygulanması gereken talimatnamenin getirtilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy