(6762 S. K. m. 1301) (2918 S. K. m. 96)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 15.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.9.2003 tarih ve 2003/637-2003/911 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı G Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürken Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı'nın TTK.nun 1301. maddesi hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne dair tesis edilen hüküm, Davalı G Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir.
Davacı davadan önce 06.12.2001 tarihinde davalı sigorta şirketinden 707.760.000 TL alarak ibraname vermiştir. Davalı sigorta şirketi proporsiyon hesabına göre ödeme yaptığını savunmuştur. Mahkemece anılan ibraname üzerinde durulmaksızın ödenen paranın mahsubu ile bakiye sigorta limitinden davalı sigorta şirketi sorumlu tutulmuştur.
Davacının, ibraname içeriğine göre sigorta şirketinden hiçbir alacakları kalmadığını beyan ve tasdik ettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, Karayolları Trafik Kanunu'nun 96. maddeye dayalı savunmasının ve söz konusu ibranamenin geçerliliği tartışılmadan ve bu surette davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun sona erip ermediği değerlendirilmeden, ödenen miktarın doğrudan tazminat miktarından indirilip bakiye miktara karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy