(2004 S. K. m. 259)
Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2004 tarih ve 2004/622 - D.İş sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Alacaklı vekili, borçlunun mahkemece hüküm altına alınan borcunu ödemediğini ileri sürerek, borçlu şirketin menkul ve gayrimenkulleri ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, borçlu şirketin mahkemece karar altına alınan borcunu ödemediği gerekçesiyle (8.765.029.000.-) TL alacak için talebin % 10 teminatla kabulüne, yargılamayı gerektirmesi sebebiyle fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.
1-Davacı taraf mahkemece hüküm altına alınan anapara ve masrafa ilişkin alacakları yanı sıra mahkeme kararında başlangıcı ve oranı gösterilmiş bulunan temerrüt faizinden kaynaklanan alacağı için de ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur. İstenen faize ilişkin alacağın faiz başlangıç tarihi ve oranı belli olduğundan bu kalem alacak hesaplanabilir bir alacak olup, alacağın varlığı ve miktarı ayrıca yargılamayı gerektirmez. Bu itibarla mahkemece muaccel olmuş bu kalem bakımından da talebin kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile bu husustaki istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.
2-Öte yandan, İİK.nun 259/2 nci maddesi “Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz” hükmünü haiz olduğu halde mahkemece ilama bağlı alacak bakımından teminata hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de alacaklı ihtiyati haciz isteyen yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)