(818 S. K. m. 53) (6762 S. K. m. 1301) (4721 S. K. m. 730)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.05.2003 tarih ve 2002/462-2003/430 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hüseyin Cahit Ulaş tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı belediyeye ait ve diğer davalı tarafından işletmeciliği yapılan çöplükte 19.06.2001 tarihinde başlayan yangının müvekkili şirkete sigortalı buğday mahsulünün bulunduğu tarlalara sirayet edip ürünün bir kısmının yanmasına neden olduğunu ileri sürerek TTK. nun 1301 nci maddesi gereğince sigortalıya ödenen toplam 3.864.000.000.-TL'nin 27.07.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Lüleburgaz Belediye Başkanlığı vekili, davaya müvekkili yönünden idari yargıda bakılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar hukuk hakimi ceza mahkemesince tespit edilen maddi vakıayla bağlı ise de, ceza mahkemesinin gerekçesinin kendi içinde çelişmesi, tespit edilen maddi vakanın belirlenmemiş olması ve komşu parsel sahiplerinin kusursuz sorumluluklarının Türk Medeni Kanunu'nun 730 uncu maddesinde öngörülmüş olması nedeniyle ceza dosyasıyla bağlı kalınmadığı, çöplükteki depolama sahalarında gerekli önlemlerin alınmadığı, çöplükte meydana gelen yangının davacıya sigortalı buğday ürünlerine sirayet ettiği, toplam zararın 3.015.990.000.-TL olduğu, davalı belediye açısından hizmet kusuruna dayanılarak dava açıldığından bu davalı yönünden yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı Hüseyin Ulaş yönünden davanın kısmen kabulüyle, 3.015.990.000.-TL'den 2.662.600.000.-TL'sine 27.7.2001, 393.390.000 TL'sine 23.07.2001 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, diğer davalı yönünden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı H. C. Ulaş temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve BK.nun 53. maddesine uygun gerekçeye yönelik yerinde görülmeyen davalı H. C. Ulaş'ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalılar arasındaki 19.10.2001 tarihli kira sözleşmesine göre; belediyeye ait çöplükteki cam, plastik, kağıt, demir vs.leri ayırıp geri dönüşümlerini sağlayan davalı H. C. Ulaş'ın hukuki durumu belirlenip, bu davalının neden kusursuz sorumlu olduğu tartışılmadan, davalının malik olmaması nedeniyle ve olay tarihi itibarıyla da tatbiki mümkün olmayan komşuluk hukukuna ilişkin TMK. nun 730. (eski m. 656) maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı düşünülmeden ve bu davalının yangının çıkışında sorumluluğunu gerektiren bir kusuru olup olmadığı hususları araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı H. C. Ulaş'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bette açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy