(5584 S. K. m. 1, 2) (3095 S. K. m. 1) (Posta Tüzüğü m. 3) (Mektup Postası Gönderileri Yönetmeliği m. 5)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.02.2004 tarih ve 2003/498-2004/52 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 5584 Sayılı Posta Kanunu'nun 1. ve 2. madde hükümleri ile Posta Tüzüğünün 3. ve Mektup Postası Gönderileri Yönetmeliği'nin 5. maddesi gereğince açık ve kapalı mektuplarla üzerinde haberleşme amaçlı yazılar bulunan kartların kabul, taşıma ve dağıtımı işlerinin müvekkilinin tekeline verildiğini, davalının 726 adet tekel kapsamındaki kapalı mektup gönderisinin dağıtımını yaptığının noterce tespit edildiğini, anılan miktar gönderi için davacıya ödenmesi gereken tazminat tutarının 1.452.000.000-lira olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının korunmaya değer bir hukuki yararının bulunmadığını, posta tekelinin bir hak olmayıp görev olduğunu, tekel hakkına tecavüzün söz konusu olmadığını, müvekkilinin her hangi bir gönderiyi alıcısına gönderirken değil postane aracılığı ile alıcılarına gönderirken bu işle görevli adamının tehditle alıkonulup notere tutanak tutturulduğunu, posta tekelini ihlal eden gönderi olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirket elemanlarınca, Ankara Posta İşletme Merkezi Müdürlüğü'nde çalışan personellere dağıtılmak üzere 726 adet mektup vasfında kapalı zarf getirildiği, bu hususun noterce düzenleme tutanağı ile belirlendiği, 726 adet kapalı zarfın mektup niteliğinde bulunması nedeniyle, 5584 Sayılı Posta Kanunu'nun 2/A madde hükmü gereğince davacının tekel hakkı kapsamında kaldığı, davalının eyleminin davacının tekel hakkına tecavüz oluşturduğu, davalı savunmasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1.452.000.000-liranın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesinde düzenlenen yasal faiz oranı 4489 Sayılı Yasa ile 1.1.2000 tarihinden itibaren reeskont oranı olarak değiştirildiğinden mahkemece 27.03.2003 tarihinde açılan davada, 3095 Sayılı Yasanın 4489 sayılı yasa ile değişik 1.maddesi uyarınca hükmettiği yasal faizin istemi kapsıyor bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL. temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy