(1086 S. K. m. 49, 438) (3095 S. K. m. 4/A)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 26. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.03.2004 tarih ve 1997/75-2004/77 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve ihbar olunanlar Nadir Çelik, Hüseyin Özer ile Ahmet Hamit Coşkun vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili,müvekkili şirkete sigortalı dava dışı ASKİ'nin yurt dışından ithal ettiği su ölçüm cihazı ve diğer malzemelerin Türkiye'ye taşındıktan sonra gümrük işlemleri nedeniyle davalı Gümrük Bakanlığı'na ait Ergazi Tasiş İşletme Müdürlüğü depolarına zorunlu olarak teslim edildiğini, 25.8.1992 tarihinde diğer davalı tarafından yapılan çatı onarımı sırasında depoda çıkan yangın sonucunda eşyaların tamamen kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek müvekkilinin sigortalıya ödediği 519.300 DM'ın olay tarihinden itibaren devlet bankalarının vadeli DM mevduatına uyguladığı en yüksek faiz oranı olan %6 faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddini istemiştir.
Mahkemenin davanın yargı yolu nedeniyle reddine ilişkin kararı Dairemizce bozulmuş,bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarına göre ;olayda Tasiş Genel Müdürlüğü yetkililerinden inşaat yatırım şube müdürü Ahmet Coşkun'un 1/8,işletme müdürü Nadir Çelik'in 1/8, ambar sorumlusu Hüseyin Özer'in 1/8, MKE Maksam A.Ş. müdürü Salih Taşkazan'ın 2/8 ve davalı Yaşar İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. sahibi Mustafa Yaşar'ın 3/8 oranında kusurlu oldukları, kusur oranına göre davalı şirketin haksız fiil nedeniyle sorumluluğunun 194.737,5 DM, davalı bakanlığın istihdam eden sıfatı ile sorumluluğunun (5/8 kusur nispetine tekabül eden) 324.562,5 DM olduğu ve TTK'nun 1301. maddesinde öngörülen rücuen tazminat şartlarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin sorumluluğu 194.737,5 DM ile sınırlı olmak üzere 519.300 DM'ın 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gereğince olay tarihi olan 25.8.1992 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar değişen oranlardaki devlet bankalarının bir yıl vadeli DM mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı Hazine vekili , ihbar olunanlar Nadir Çelik ve Hüseyin Özer vekili ile Ahmet Hamit Coşkun vekili temyiz etmiştir.
1- İhbar olunan kimse HUMK.'nun 49.maddesi vd. uyarınca davada davalı sıfatını kazanamayacağı gibi, bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Buna göre,haklarında davacı tarafından usulen açılmış ve harcı verilmiş bir dava olmadığı ve aleyhlerine de hüküm kurulmadığı halde taraf sıfatı bulunmayan, davanın ihbar edildiği Nadir Çelik ve Hüseyin Özer vekili ile Ahmet Hamit Coşkun vekilinin temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- Her ne kadar olay tarihinden itibaren faiz talep edilmişse de, sigortanın açtığı rücu davasında, halefiyet hakkının doğduğu tarih olan sigortanın kendi sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiş,hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunanlar vekillerinin temyiz istemlerinin reddine, 2 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1 nolu bendindeki olay tarihi olan 25.8.1992 ibaresi çıkarılarak yerine ödeme tarihi olan 15.2.1993 ibaresi eklenerek hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalı taraf Hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 123.10 YTL. harcın temyiz eden ihbar edilenlere iadesine, 02.05.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy