(4721 S. K. m. 2) (6762 S. K. m. 54)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.03.2004 tarih ve 2003/373-2004/167 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin 1988 yılında kurulduğunu, her iki şirketin iş alanı, merkezi, ticaret ünvan ve kısaltmalarının birbirine çok benzediğini, bu hususun bir çok karışıklığa neden olduğunu ileri sürerek davalı şirketin Dimer-San ünvanını kullanmasından men edilmesini ve ticaret ünvanının terkinine karar verilmesini ve oluşan zarar tazmini hakkının saklı tutulmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, şirket unvanlarının ilk bakışta dahi farklı olduğunu, müvekkili şirketin davacı şirketten çok daha önce söz konusu unvanı kullandığını, ancak tescil ettirmediğini, iltibasın bulunmadığını, ayırt edici ek kullanıldığını, dava konusu ismin açılımının Diyarbakır Mermer olup il ismi ve uğraşılan iş alanı olduğunu, bunun bir kişinin inhisarında bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplam kanıtlara göre, her iki şirket unvanlarının farklı olduğu, farkın ilk bakışta anlaşıldığı, davacı şirketin dava açıldıktan sonra marka tescil başvurusunda bulunduğu, markanın henüz tescil edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı ünvan tescilinin 1992 yılında olmasına karşın, iş bu davanın 30.05.2003 tarihinde açılmasının TMK.nun 2. maddesine aykırı bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.05.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy