(6762 S. K. m. 1301) (2918 S. K. m. 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 12. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.03.2004 tarih ve 2003/1355-2004/121 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı sigorta vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigorta vekilinin, TTK. nun 1301 nci madde hükmüne dayalı olarak, davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı, davalılardan sigorta vekili temyiz etmiştir.
Dava, TTK. nun 1301 nci madde hükmüne dayalı sigorta rücu istemine ilişkindir.
Davalılardan ZMSS. şirketi bakımından da, davadan önce ödeme talebinde bulunulduğuna ilişkin dava dilekçesinde iddia, delil listesinde kanıt yer almakta olup, mahkemece, yeterli belgeler ile yapılması gereken başvuru yazısı ve tebliğine ilişkin belge davacı taraftan istenmek, ibraz edildiğinde 2918 sayılı KTK.nun 99/1 nci maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları'nın 12 nci maddesi uyarınca tebliğ tarihine 8 iş günü ilave edilerek tespit edilecek tarihten, tebliğ kanıtlanamazsa dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, bu olasılıklar üzerinde durulmadan bu tür davalarda ancak, sürücü ve malik olan diğer sorumlular bakımından uygulama yeri olan selefe ödeme tarihinin,bu davalı bakımından da faize başlangıç alınması doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy