(1086 S. K. m. 438) (556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.04.2003 tarih ve 2002/549 - 2003/213 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2004 günde davacı avukatı Teoman Seyithanoğlu ile davalılardan Ulaş Ayakkabıcılık A.Ş. avukatı Ş. B. gelip, diğer davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A. O. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin süresinde yenilemeyi unuttuğu ULAŞ markasının tescili için yapılan başvurunun, davalı şirketin ULAŞ ibareli ve aynı sınıf emtialar için tescilli markası bulunduğu gerekçesiyle nihai olarak Yeniden İnceleme Ve Değerlendirme Kurulunca reddedildiğini, kararın yasal düzenlemeye ve genel hukuk kurallarına aykırı olduğunu, zira davalı şirketin marka tescilinin müvekkilinin tescilli markası var iken yapıldığını, o zaman benzerlikten söz edilmediği halde sonradan müvekkili açısından bu gerekçeyle başvurunun reddedildiğini, kaldı ki her iki markanın gerek sözcüklerin yazılış biçimi itibarıyla oluşan görsel durumunun gerekse şekil ibaresinin ayırt edici nitelikte olduğunu ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptaline ve başvurunun ilanına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece dosya içeriğindeki delillere göre, davacının 25 nci sınıf emtialar için tescilini istediği ULAŞ markasının davalı adına aynı sınıf emtialar için tescilli olan ULAŞ markası ile iltibas oluşturduğu ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-b maddesi gereğince mutlak ret nedenlerinden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin benimsediği ve Nis Sözleşmesi'nin öngördüğü sınıf esası gereğince davalı şirketin 25 nci sınıfa dahil emtialar için tescilli markasının bulunması, tescilli marka terkin edilmediği sürece aynı markanın başkası tarafından tescil ettirilmesinin mümkün olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, karar mahkemesinin ihtisas mahkemesi sıfatını taşımadığı halde davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinde öngörülen 200.000.000.-TL yerine 650.000.000. TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, ancak bu eksiğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7 nci maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle 5 nolu hüküm fıkrasındaki 650 ibaresinin yerine 200 ibaresinin yazılması suretiyle kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, takdir edilen 400.000.000. TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.100.000. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy