(2918 S. K. m. 39)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bozüyük Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.11.2003 gün ve 2001/185-2003/495 s. kararın Yargıtay'ca tetkiki davalılardan sigorta şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan sigortaya kasko sigortası ile sigortalı olan müvekkiline ilişkin aracın, sair davalının maliki olduğu araç ile karıştıkları kazada hasarlandığını, hasarın 16.073.000.000.-TL bedelinde davalı aracın tamamen kusurlu olduğunu ve zararın ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili, davalı araç sürücüsünün 2918 s. KTK. nun 39 uncu maddesi hükmüne göre D sınıfı sürücü belgesi olmaksızın aracı kullandığını ve bu sebeple Kasko Genel Şartları'nın A5.5.4 üncü maddesi uyarınca sigorta güvencesi dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davacı aracın da kusurlu olduğunu ve tazminatın abartılı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne, 14.5160.000.000.-TL. nin temerrüt faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan sigorta vekili temyiz etmiştir.
Dava, kasko sigortası sözleşmesine dayalı, maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, 2918 s. KTK. nun 39/a maddesi hükmüne dayalı olarak, yazılı biçimde karar verilmiştir. Ancak, davalı tarafça dosyaya sunulan Ticari Taşıt Kullanma Belgesi fotokopisinin, anılan kanun hükmünde belirtildiği şekilde, sürücüye, hasar gören aracı sürme yeterliliğini kazandıran bir belge olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davalı sigorta vekilinin, sürücünün yeterli sürücü belgesi olmadığı yönündeki savunması yanıtsız kalmıştır.
2918 s. KTK. nun 39/a maddesinin son fıkrasında, E sınıfı sürücü belgesine sahip sürücülerin, D sınıfı araçları kullanabilmeleri için, römorklu veya yarı römorklu araçlarla uygulamalı sınava tabi tutulacakları belirtilmiştir. Davacı vekili, bu kapsamda anılan belgeyi dosyaya sunmuş ise de bu belgenin, kanunun öngördüğü koşullarda alınmış bir belge olup olmadığı dosya kapsamı ve belge fotokopisinden anlaşılamamaktadır. Ayrıca bu husus hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve kararda da tartışılmamıştır.
Bu halde mahkemece, anılan belge fotokopisinin aslı ve kayıtları getirtilerek, yukarda açıklandığı üzere, belgenin kapsamı ve niteliği açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yazılı biçimde hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalıdan sigorta vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy