(3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.10.2003 tarih ve 2003/625 - 2003/1065 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi P.Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 26.04.2003 tarihinde davalı şirkete ait kepçe ile Z. yönetiminde kazı çalışması yapılırken müvekkiline ait yer altı kablosuna hasar verildiğini ileri sürerek, 354.630.490.-TL'sının olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne, 354.630.490.- TL alacağın olay tarihi olan 26.04.2003 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faiziyle davalılardan alınmasına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinde istenilen miktara olay tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasının talep edildiği, 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4489 Sayılı Yasa ile değişik 3095 Sayılı Yasanın 1'inci maddesi uyarınca yasal faizin Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranı olarak belirlenmesi nedeniyle hüküm altına alınan tazminat alacağına olay tarihi olan 26.04.2003 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi doğru olup, dava dilekçesinde avans faizi talep edilmediğinden mahkemece taleple bağlı kalınarak yasal faize ( reeskont oranına ) karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.100.000.- Lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy