(2918 S. K. m. 93)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kartal Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.6.2003 tarih ve 2002/169-2003/550 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar sigorta ve Seyfettin vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü, işletmecisi ve trafik sigortacısı oldukları aracın, müvekkiline ait araca çarpması sonucu 2.500.000.000- lira hasar oluştuğunu, tamir süresince 10.000.000.000 lira ikame araç gederi yapıldığını, bunun şimdilik 2.500.000.000 liralık bölümünü talep ettiklerini ileri sürerek, şimdilik toplam 5.000.000.000 lira maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan Murat hariç diğer davalıların ayrı ayrı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Davalı Murat, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın İsmail bakımından reddine, diğer davalılar ve hasar bedeli bakımından davanın 3.184.000.000 lira üzerinde kısmen kabulüne, diğer istek kalemleri hakkında atiye terk bayanı nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan sigorta vekili ile Seyfettin vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Seyfettin vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Dava dilekçesinde, araç hasarına ilişkin 2.500.000.000 liranın tahsili istendiği ve diğer istemin daha sonra atiye bırakıldığı gözetilmeden, araç hasarına ilişkin 3.184.000.000 liranın tahsiline hükmedilmek suretiyle istemin aşılması doğru olmamıştır.
3- Davalılardan Sigorta vekilinin temyizine gelince;2918 sayılı KTK.nun 93 ncü madde hükmü ile zorunlu mali sorumluluk sigorta ( ZMSS ) genel şartlarının 1 nci madde hükmü uyarınca, davalılardan mümeyyiz sigorta şirketinin 2.000.000.000 lira olan poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumluluğuna karar verilmek gerekirken, limit ile sınırlama yapılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan Seyfettin vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, bu davalı vekilinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan sigorta vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılardan Seyfettin ve Sigorta yararına ayrı ayrı BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy