(4389 S. K. m. 1) (4743 S. K. m. 5) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.12.2003 tarih ve 1999/607-2003/1853 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili Bankanın müşterilerinden olan davalı şirket lehine, diğer davalıların kefaletiyle temin edilmiş bulunan teminat mektubu kredi hesabının 24.03.1999 tarihi itibariyle kat edildiğini, davalılara ihtarname gönderilerek halen yürürlükte bulunana toplam 14.683.888.391-liralık 22 adet teminat mektuplarının iadesi, olmazsa bedelinin bir hesapta depo edilmesinin istenildiğini ancak, sonuç alınamadığını ileri sürerek, şimdilik, mektuplarının tazmin edilmesi halinde ödenen miktardan dolayı davayı alacak davasına dönüştürme hakları saklı kalmak kaydı ile teminat mektupları bedelinin bir hesapta depo edilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 13.639.533.000-lira mer'i teminat mektubu bedelinin davacı banka nezdinde faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmesine ve tazmin olunan teminat mektupları yönünden ise, 5.055.092.224-liranın tazmin tarihinden itibaren % 170 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tazmin edilen teminat mektuplarının tazmin edilme tarihine ilişkin iddia edilen faiz oranına yönelik faiz genelgesinin ibraz edilememiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davanın açıldığı 11.05.1999 tarihinde davacı Esbank Eskişehir Bankası T.A.Ş. harca tabi olup, karar ve ilam harcının 1/4'ü olarak 1.370.000.-TL peşin olarak alınmıştır. Yargılama sırasında dava konusu alacak, dosyada mevcut temlik sözleşmesi ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na temlik edilmiştir. 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nda, hüküm tarihinden önce 4743 sayılı Kanun'un 5 nci maddesi hükmü ile yapılan değişikliğe göre, Fon'un devraldığı alacaklar ile ilgili davaları harca tabi değildir. Karar ve ilam harcı, hüküm tarihindeki yasa hükümlerine tabidir.
Mahkemece, dava açılırken yatırılan 1.370.000-TL peşin harç, karar ve ilam harcına mahsup edilerek, bakiye harcın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Oysa, mahkemece, peşin harcın tamamının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, karar ve ilam harcının (mahsup suretiyle) tahsili doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün, HUMK. nun 438/7 nci maddesi hükmü gereğince, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 2 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine davacı harçtan muaf olduğundan, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına, dava açılırken alınan 1.370.000-TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine,1.010.879.762-TL. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline bendinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy