(2004 S. K. m. 72) (1163 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.02.2002 tarih ve 2000/442-2002/107 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kooperatif yetkilileri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife üye iken 1.114.000.000 TL. ödeme yaptığını ve aidat borçları için de 4 adet toplam 1.400.000.000 TL. tutarlı bono verdiğini, kooperatif işlerinin davalı İsrafil tarafından kişisel çıkarlara araç olarak kullanıldığını gördüğünden üyelikten ayrıldığını, kooperatifçe müvekkilinin ödemelerinin iade edilmediği gibi, bonoların da icra takibine konulduğunu ileri sürerek, 1.114.000.000 TL.nın davalılardan tahsilini, bonolardan dolayı da borçlu olmadığının saptanıp haksız takip tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının kooperatiften 21.04.2000 tarihinde çıkartıldığı ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kooperatifin Ağustos 2000 ayında yapılan genel kurul toplantısında, ayrılan ortakların ödemelerinin 35 ay içinde eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığı, ancak herhangi bir ödemenin yapılmadığı, kooperatifin ödeme planına uymaması nedeniyle davacının genel giderler dışında kalan aidat tutarlarını iadeyi talep hakkı bulunduğu, kooperatiften çıkarılan davacıdan alınan bono tutarlarının da karşılıksız kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile 1.040.362.000 TL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı kooperatif yetkilileri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı kooperatif yetkililerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı kooperatif yetkililerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 41.17 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy