(1086 S. K. m. 283)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.05.2004 tarih ve 2003/31 - 2004/325 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin üyesi olduğunu, genel kurul kararına dayalı, 112.500.000. TL olan aidat bedelini dört aylığını ve bir defaya mahsus ödenmesi öngörülen 350.000.000. TL borcunu ödemediğini, başlatılan takibe karşın 397.500.000. TL ödediğini, kalanına itiraz ettiğini ileri sürerek, ödenmeyen 401.000.000. TL aidat borcunun temerrüt faiziyle, birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının defter kayıtlarına göre 450.000.000. TL borçlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya elverişli değildir. Çünkü dava dilekçesinde, davalının daha önce takibe konu olmuş borçlarından 379.500.000. TL.nı ödediği belirtilerek, bakiye kısım için bu dava açıldığı halde, alınan raporda, taraflar arasında ödendiği çekişmesiz olan bu kısmın, bilirkişi raporundaki hesaplamada dikkate alınmaması doğru olmamıştır.
Öte yandan, davalı borçlu olmadığını bildirerek davanın reddini istemiş olup, temyiz dilekçesi ekinde de hepsi davadan önce ödenmiş olan ödeme dekontları sunmuştur. Bilirkişi raporu, kooperatif kayıtları incelenmeden hazırlandığından, bu ödemelerin gerçek olup olmadığı dosyadan anlaşılamamaktadır.
O halde mahkemece, davacı kooperatifin de kabul ettiği ödeme dikkate alınarak, kooperatif kayıtları ve buna göre davalının ödeme savunmaları araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre verilen karar doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy