(818 S. K. m. 55, 164)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.03.2004 tarih ve 2002/618 - 2004/99 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin yolculuk yaptığı davalı şirketin işleteni olduğu otobüs ile davalılardan Z.Abidin Bayar'ın sürücüsü bulunduğu kamyonun çarpışması sonucu sakat kaldığını ileri sürerek, 2.500.000.000.-TL manevi, asıl davada 50.000.000.-TL, birleştirilen ek davada ise 16.062.939.199.-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, kazada müvekkiline ait otobüs sürücüsü davalı R.Yüksel Cebeci'nin kusursuz olduğunu, BK'nun 55 nci maddesi uyarınca sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ölüm tarihi dikkate alınarak 5.499.852.733.-TL iş gücü kaybı ve 363.900.000.- TL tedavi gideri olmak üzere maddi tazminat alacağı bulunduğu, 1.000.000.000.-TL manevi tazminata hak kazandığı, davacı mirasçıların manevi tazminat isteminin ayrı dava konusu olduğu gerekçesiyle, hakkındaki dava atiye bırakıldığından davalı Raif Yüksel hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5.863.752.733.-TL maddi ve 1.000.000.000.-TL manevi tazminatın diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Asıl ve birleşen dava, maluliyetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ret edilen miktara göre kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücreti ve yargılama giderleri takdir edilmiştir. Ancak, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine nasıl hükmedildiği denetime uygun şekilde açıklanmamıştır. Somut olayda, davacı asil, bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sırasında ölmüştür. Davaya, mirasçıları devam etmiştir. Mahkemece, ölüm tarihine kadar yeniden maluliyet tazminatı hesap ettirilmiştir. Davacı mirasçıları vekili, 23.10.2003 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı asilin toplam 16.112.000.000.-TL maddi tazminat talep ettiğini, 5.500.000.000.-TL. nin üzerindeki kısımdan vazgeçtiklerini açıklamış, mirasçı eş için 2.000.000.000.-TL, diğer mirasçılar için 1'er milyar TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir. Davacı asil, normal koşullarda yaşayabileceği süreyi esas alarak maddi tazminat talep etmiştir. Sonradan ölümün gerçekleşmesi, onun bir kusuru değildir. Bu sebeple, ölüm tarihinden sonraki dönem için hesaplanan maddi tazminatın hüküm altına alınmaması nedeniyle davacı mirasçılarının vekalet ve yargılama giderlerinden dolayı sorumlu tutulması hakkaniyete uygun değildir. Öte yandan, davacı mirasçıları vekili müvekkilleri için manevi tazminata hükmedilmesi yönünde ıslah dilekçesi vermiştir. Ancak, bu talebin, bozmadan sonra yapıldığı, esasen harçlandırılmadığı dikkate alındığında geçerli bir ıslah talebi olmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, bahse konu manevi tazminat miktarları bakımından açılmış bir dava bulunmadığından, bu istemlerin de vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hesabında dikkate alınmaması gerekir. Ayrıca, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde maddi ve manevi tazminat davalarında vekalet ücreti hesaplanmasında ayrı esaslar düzenlenmiş olup, vekalet ücreti tayin edilirken bu istemler, ayrı ayrı değerlendirilmelidir. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak, denetime uygun şekilde kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy