(4721 S. K. m. 2) (5411 S. K. m. 142)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.09.2003 tarih ve 2001/660-2003/1078 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl borçlu STFA İnşaat A.Ş'ne kredi kullandırdığını, diğer davalıların sözleşmenin müşterek borçlusu ve müteselsil kefili olduklarını, sözleşme kapsamında 19.9029.222.838 TL tutarlı 5 adet ve 6.690.36 USD tutarlı 1 adet teminat mektubu verildiğini, görülen lüzum üzerine hesabın kat edilerek davalılara bildirildiğini, borcun ödenmediğini, riskin doğduğunu ileri sürerek, anılan teminat mektubu bedellerinin faiz getirmeyen bir hesapta tutulması için depo edilmesine, tazminleri halinde faizleriyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı STFA Mad. A.Ş vekili, müvekkilinin kefil olduğunu, risk gerçekleşmeden bedellerin depo edilmesi talebinin yerinde bulunmadığını, asıl borçlunun teminat olarak ipotek ve başka teminat verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekilleri, ayrı ayrı riskin gerçekleşemediğini, istemin MK.nun 2 nci maddesine aykırı olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmeleri uyarınca dava konusu teminat mektuplarının davalı tarafa kullandırıldıkları, iki teminat mektubunun iade edildiği, sözleşmeyle davacıya istediği zaman teminat mektuplarının depo edilmesi hakkı tanındığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 899.240.000 TL ve 1.748.258.400 TL tutarlı toplam 3.647.498.400 TL'lik iki adet teminat mektubu yönünden davanın reddine, diğer 16.261.724.438 TL tutarlı ve 6.690.36 USD tutarlı dört adet teminat mektubu bedelinin davalılardan alınıp davacı bankanın faiz getirmeyen hesabına bloke edilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava, teminat mektuplarının depo edilmesi, tazmin edilmeleri halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlığa konu teminat mektuplarının davalılar ile Yaşarbank A.Ş (T.Tütüncüler Bankası A.Ş.) arasında imzalanan kredi sözleşmeleri uyarınca kullandırıldığı, hesabın kat edildiği, borcun ödenmediği ve mer'i olan teminat mektuplarının deposu için iş bu davanın 09.04.2001 tarihinde açıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı bankanın 21.12.1999 tarihinde TMSF'na devir edildiği, 26.01.2001 tarihinde Sümerbank A.Ş ile birleştirilmesine karar verildiği ve anılan kurumun 05.11.2001 tarihli temliknameyle dava konusu alacağı devir ve temlik alarak davacı sıfatıyla davaya devam ettiği yönleri de dosya kapsamıyla sabittir.
19.10.2005 tarihinde kabul edilen ve 01.11.2005 tarih 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 5411 Sayılı Bankacılık Yasası'nın 142 nci maddesine göre Fon, Fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılacağı, o yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davaların (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görüleceği hükme bağlanmıştır. Her ne kadar yasa metninde açılacak davalar ibaresi kullanılmış ise de daha önceki düzenlemede olduğu gibi geçici bir madde ile bu hükmün yürürlüğü konusunda bir düzenleme yapılmamış olması ve usule ilişkin yasal düzenlemelerin derhal uygulanması ilkesinin geçerli bulunması karşısında açılmış davaları da kapsadığının kabulü gerekir.
Mahkemelerin görevi, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekmektedir. Bu nedenle, görevsizlik kararı verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy