(1086 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 11. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.04.2005 tarih ve 2004/612-2005/155 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin Bayındırbank ile birleşen Toprakbank'tan döviz ihracat kredileri kullanıp ihracat taahhütlerini yerine getirdiğini, Bayındırbank'ın müvekkiline gönderdiği yazılarda davalı Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın 12.11.2004 tarih ve 63815 sayılı yazısına istinaden ve davalı Merkez Bankası'nın bir kısım genelgeleri sebebiyle fiktif işlemlerle ihracat bedelleri yurda getirilmiş gibi gösterilen bazı gümrük beyannamelerinin herhangi bir ihracat taahhüdüne sayılmaması, sayılmış ise iptal edilmesi, ihracat işlemlerinin parasal ihracat teşviklerinden yararlandırılmaması, yararlandırılmış ise geri alınması, bu ihracatların gerçek olduğuna dair mahkeme kararı var ise bildirilmesi gerektiğinin belirtildiğini ileri sürerek dava konusu 24 adet gümrük beyannamesine konu ihracatlarının gerçek olduklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, öncelikle yargı yolu (görev) itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece toplanan delillere göre, tespit davasının konusunu oluşturan hukuki ilişki özel hukuk alanını ilgilendirmediği gibi davacının idari makama veya idari mahkemeye ibraz ederek bu makamları hukuken bağlayacak nitelikte adli yargı yerinde bir karar almak istemesinin mümkün olmadığı, tespit davasının idare hukuku kurallarına göre değerlendirilip çözümlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davada idari yargının görevli olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy