(6762 S. K. m. 768) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.06.2005 tarih ve 2004/209 - 2005/569 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinden Safiye'nin eşi küçük F.'ın babası olan M. T.'nin davalının Otobüs Zorunlu Koltuk sigortacısı olduğu, dava dışı İ. Y.'ın işleteni, yine dava dışı Eser-Koop 12 No'lu S.S. Eskişehir Otobüs Servisçileri Kooperatifi bünyesinde çalışan otobüste yolcu olduğu sırada, meydana gelen kaza sonucunda öldüğünü, davalının poliçe teminat limitini ödemediğini ileri sürerek, davacılardan küçük F. için şimdilik 2.000.000.000.-TL, diğer davacı için ise yine şimdilik 500.000.000.-TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, düzenlenen poliçenin Servis Araçları Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi olduğunu, poliçeye eklenen kloza göre, kazanın taşımacılık sözleşmesi çerçevesinde ve sözleşmede belirlenen güzergahta gerçekleştirilmesi halinde teminat altında olduğunu, davacı tarafın taşıma sözleşmesi sunmadığını, otobüsün yolcularını sözleşme güzergahında taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşıma sözleşmesinin dava dışı Eser-Koop 12 No'lu S.S. Eskişehir Otobüs Servisçileri Kooperatifi ile
üniversite çalışanları arasında TTK.nun 768 inci maddesine göre yazılı olarak düzenlenmese dahi tarafların uyumuyla, şekle bağlı olmadan gerçekleştirilebileceği, sigorta şirketinin zarar görene sigorta sözleşmesinden doğan ve tazminat yükümlülüğünü kaldıran-azaltan durumları ileri süremeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacılar vekilinin temyiz istemine gelince; isteme konu edilen meblağın tümü, kabul edilip davalıdan tahsiline karar verildiği halde, davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 7 nci paragrafında bulunan reddedilen bölüme göre aynı nedenlerle davalı vekilinin emeğine karşılık 350.00 YTL avukatlık ücreti takdir edilip davacıya yükletilmesine bölümünün hükümden çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 101.20 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy