(818 S. K. m. 110) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kemer/Antalya Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nce verilen 19.04.2005 tarih ve 2003/179-2005/165 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 11.01.2003 gurup sözleşmesi ile müvekkilince işletilen otelde davalı adına 11-15 Şubat 2003 tarihleri arasında 175 adet odanın tahsis edildiğini, daha sonra yapılan görüşmelerle bu sayının 100 odaya düşürüldüğünü, garanti edilmesine rağmen davalının 11 Şubat 2003 tarihinde 17 oda, 14 Şubat 2003 tarihinde ise 26 odanın satışının yapılmadığının görüldüğünü, davalıdan sözleşme uyarınca 4.730.000.000.-TL rezervasyon iptal ücreti (no show) bedeli talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin BK.nun 110 uncu maddesinde düzenlenen garanti sözleşmesi niteliğinde olduğu, davalının garanti ettiği yükümü iptal edilmedikçe yerine getirmekle yükümlü olduğu, sözleşme içeriğinden davacıya no shoo hakkının tanındığı, davaya konu odaların rezervasyonlarının sözleşme uyarınca tanınan süre içerisinde iptal edilmediği, 43 odanın boş kaldığında çekişmenin bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar taraflar arasındaki sözleşme otele belirli sayıda müşteri getirilmesini içeren bir grup sözleşmesi olmasına rağmen, mahkemece nitelemesinde hataya düşülerek garanti sözleşmesi olarak belirtilmesi doğru değil ise de, mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından bu nitelendirme hatasının sonuca etkili olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 192.02.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy