(CMR. m. 17, 23) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 5. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.03.2005 tarih ve 2003/771-2005/133 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Yusuf Karaaslan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dışı Koyuncu A.Ş. ait olan ve müvekkiline sigortalı bulunan akaryakıt emtiasının, davalıların maliki ve sürücüsü oldukları araç ile Irak'tan Türkiye'ye yapılan taşınması sırasında, aracın kaza geçirmesi sonucu tamamının zarar gördüğünü ve müvekkilince sigortalısına 2.595,00 USD ödeme yapıldığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsil tarihindeki kur üzerinden tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Yusuf Karaaslan, kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sürücünün tam kusurlu olduğu, davalıların sorumlu oldukları ve hasarın dava tarihindeki değerinin 3.432.565.000.TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın ödeme tarihi 10.12.2002'den itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan Yusuf Karaaslan temyiz etmiştir.
1- Dava, nakliyat sigortası sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Dosya kapsamına göre, sigorta konusu emtia, Irak'tan Türkiye'ye yapılan uluslararası taşıma sırasında hasarlanmış olup, taşımanın CMR Konvansiyonu hükümlerine tabi olduğu açıktır. Hükme esas alınan makine mühendisi bilirkişinin raporunda, sorumluluk esasları ve zarar miktarı anılan konvansiyon hükümlerine göre değil, TTK. ve BK. hükümlerine göre belirlenmiştir.
Bu itibarla mahkemece, sorumluluk ve zarar miktarının CMR Konvansiyonu'nun 17. maddesi hükmü değerlendirilmek suretiyle, 23. vd. maddeleri hükümlerine göre belirlenmesi ve buna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
2- Öte yandan, dosyadaki belgelerden, her ne kadar taşımaya ilişkin bir kısım evrakta sürücü adı Mehmet Karaaslan olarak yazılmış ise de; yangın tutanağında belirtildiği üzere mümeyyiz davalı Yusuf Karaaslan'ın kaza sırasında araç sürücüsü olduğu anlaşılmakta olup, diğer davalının ise Trafik Sicili kayıtlarına göre aracın maliki olduğunun anlaşılmasına göre, sürücünün sorumluluğunun ancak kendi kusurundan kaynaklanabileceği, araçtaki teknik arızadan kaynaklanan yangın sonucu oluşan hasardan sorumlu olmayacağı dikkate alınarak, bu savunma üzerinde durulması, aracın kime ait olduğunun açıklığa kavuşturulması ve davalı Yusuf'un taşımada yalnızca sürücü olduğunun anlaşılması halinde, bu davalının durumunun açıklandığı şekilde değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yetersiz ve üstelik sürücünün adının da yanlış olarak Mehmet Karaaslan şeklinde yazılı olduğu rapora dayalı olarak karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.
3- Diğer yandan, dava dilekçesinde tazminatın döviz cinsinden USD olarak belirlenmesi ve tahsil tarihindeki kuru üzerinden ödenmesi istenilmiş olmasına rağmen, usulüne uygun bir ıslah talebi olmaksızın ve hiçbir gerekçe gösterilmeksizin, mahkemece zarar TL. üzerinden hesaplanarak hüküm kurulmuş olup, bu durumda, hüküm tarihi itibarıyla HUMK.nun 74. maddesine aykırı olacak şekilde talep aşımı olup olmadığı hususu değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı Yusuf Karaaslan'ın temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy