(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 15.06.2005 tarih ve 2004/71-2005/43 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıya ait aracın zorunlu trafik sigorta poliçesinin müvekkili tarafından düzenlendiğini, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada zarar görenlere müvekkilince ödeme yapıldığını, sürücünün alkollü olmasının genel şartlar 4/d maddesi uyarınca sigortalıya rücu imkanı verdiğini ileri sürerek, 3.000.000.000. TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün önüne çıkan köpeğe çarpmamak için bozuk olan yolda direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, tüm kusurun sürücüde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Dairemizce hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün sırf alkollü olması veya alınan alkolün oranı yeterli bulunmayıp alkol alımı ile olay arasındaki illiyet bağının bu tür maddelerin sinir sistemini etkilemesi nedeniyle nöroloji uzmanı bir hekim ile trafik uzmanının bulunacağı bilirkişi kurulu aracılığı ile araştırılması, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin dolayısıyla davalı sigorta şirketinin poliçeye dayalı tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu kazanın sürücünün almış olduğu alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybetmesi sonucu yani münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 121.50. YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy