(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 23. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.05.2005 tarih ve 2001/1004-2005/214 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ile davalı Ego vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.01.2007 gününde davacılar avukatı Fahrettin Kahveci ile davalı EGO Genel Müdürlüğü avukatı Hacer Alan Özgür geldiler, davalılardan Şeker Sigorta vekili avukatı ve asil İsmail Balta duruşmaya gelmedi. Temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalıların işleteni, zorunlu trafik sigortacısı ve sürücüsü bulundukları belediye otobüsünden inerken kolunun kapıya sıkışması ile meydana gelen trafik kazasında öldüğünü bildirerek, ölenin eşi davacı (Aysel Bağcı) için (5) milyar TL destekten yoksun kalma ve (10) milyar TL manevi tazminatın, çocuğu olan diğer davacılar için (7.5)'ar milyar TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 18.04.2005 tarihli dilekçeyle destekten yoksun kalma tazminatını (45.673.058.200) TL ve faiz türünü avans faizi olarak ıslah etmiştir.
Davalılar vekillerince davanın ve ıslah isteminin reddi savunulmuştur.
Mahkemece, kaza ve sigortaya ilişkin belgelere, tazminat araştırmasına ilgili ceza dosyasındaki kusur raporuna, kusur ve zarar konularındaki bilirkişi incelemesine dayanılarak, kazada davalı sürücünün %100 kusurlu olduğu, davacı eşin destekten yoksun kalma zararının sigorta tazminatının indirilmesinden sonra (45.673.058.200) TL olduğu gerekçesiyle anılan miktar maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faiziyle davalılardan (davalı sigortacının sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olması ve temerrüt faizinin dava tarihinden işletilmesi kaydı ile), eş için (5), diğer davacılar için (2.5)'ar milyar TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle davalılardan EGO ve İsmail Balta'dan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacılar ve davalı EGO vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın TTK'da düzenlenmesi nedeniyle mutlak ticari işlerden olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle avans faizi oranında temerrüt faizi istenmesi mümkün iken reeskont oranında istenmesinin zımni feragat anlamına gelmesi nedeniyle faiz türünün ve buna bağlı olarak oranının ıslahla değiştirilmesinin usulen mümkün bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kaza tarihi, paranın alım gücü, tarafların mali ve sosyal durumları, kusur dağılımı, murisin ölümü nedeniyle davacıların uğradığı ölüm ve ıstırabın ağırlığı ile yakınlarını yitiren davacıların elde edeceği tatmin duygusu gözetildiğinde takdir edilen manevi tazminat miktarları yetersiz görüldüğünden, davacılar vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.
Öte yandan, davacı tarafın talep kalemlerinden sadece manevi tazminat talebi kısmen reddedilmiş bulunmakla salt manevi tazminat tayini ve takdirine esas yargılama gideri yapılmadığı gözden kaçılarak yargılama giderlerinin bir kısmının davacılar üzerinde bırakılması doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde davalı sigortacıya manevi tazminat talebi yöneltilmediği halde reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden bu davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu yönlerden dahi davacılar yararına bozulması gerekmiştir.
3- Ölenin emekli olduktan sonra kendisine ait kuruyemiş dükkanı işleterek emekli aylığından ayrı olarak ek kazanç elde ettiği belgelendiğine ve ölümünden sonra bu kazanca bağlı destekten yoksunluk zararının oluştuğunun tabii bulunmasına göre, ölenin yaptığı işi ifa ve icra etmek üzere istihdam edilecek kişiye ödenmesi gereken ücretin ne olduğu araştırılarak belirlenmesi, böylece davacı eşin murisin ölümünden sonra pasif destek dönemi ile ilgili uğradığı destek zararının murisin yokluğuna kaim olmak üzere çalıştırılacak kişiye yapılacak istihdam gideri esas alınarak hesaplattırılması gerekirken, ilgili ceza dosyasında murisin oğlu (davacılardan) Dündar Bağcı'nın söz konusu dükkanı işlettiğine dair beyanından yola çıkılarak, pasif döneme ilişkin destekten yoksun kalma tazminat ilkelerinin gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentteki nedenlerle, taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan EGO yararına BOZULMASINA, takdir edilen 500.00 YTL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı EGO Genel Müdürlüğüne verilmesine, takdir edilen 500.00 YTL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri temyiz edenlere iadesine, 01.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy