(6762 S. K. m. 457)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.06.2005 tarih ve 2002/295-2005/465 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin de %20 pay sahibi bulunduğu davalı şirketin, 3096 sayılı yasa ve ilgili mevzuat uyarınca yapılan sözleşmelere istinaden Kayseri İli'nin tamamı ve Sivas İli'nin bir kısmını kapsar şekilde elektrik üretim, iletim, dağıtım ve ticaret hizmetlerini sağladığını, müvekkilinin de Tek Genel Müdürlüğü'nün yeniden yapılandırılması sonucu ortaya çıkan iktisadi devlet teşekkülü olduğunu, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Yasası kapsamında mevcut sözleşmeler dolayısıyla davalıyla yapılan sözleşmelerin yürütülmesini sağladığını, davalı şirketin 26.03.2002 tarihli yapılan genel kurul toplantısında 2001 yılı net karı ile geçmiş yıllar dağıtılmayan net karları dikkate alınarak 1.310.400.000.000. TL karın bir defada 31.05.2002 tarihinde pay sahiplerine ödenmesi yönünde karar verildiğini, ancak davalı şirketle mülga Teaş Genel Müdürlüğü arasında imzalanan sözleşmenin 26 ncı maddesi uyarınca 1990-1997 yılı ve 2000-2001 yılı mahsuplaşmasının yapılmadığını, davalı şirketin net karının belirlenmediğini, şirket aktifine girmeyen karın temettü olarak dağıtılamayacağını, müvekkili temsilcisinin muhalefet ettiğini, bu kararırın yasa ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının muhalefetinin bulunmadığını, iyi niyetli olmadığını, işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca aynı zamanda müvekkilinin ortağı bulunan davacının mahsuplaşmaya yanaşmadığını, müvekkilinin üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, SPK mevzuatınca kar payı dağıtmasının zorunlu olduğunu, asgari oranda kar payı dağıtma kararı alındığını, davacının, genel kurulun 4 üncü gündem maddesinde yer alan ayrıntılı bilanço ve işletme ayrıntılı gelir tablosuna olumlu oy verdiğini, bu gündem maddesinin oybirliği ile kabul edildiğini, daha sonra çelişkili davranarak ve karın ortaya çıkmadığını açıklayarak kar dağıtılması kararına karşı çıktığını, esasen mahsuplaşma geçekleşince bunun bilançoda gösterileceğini, mevcut verilere göre ayrıntılı bilançonun düzenlendiğini, alınan kararda bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kar payı dağıtımı kararında TTK ve SPK mevzuatına aykırı bir düzenleme bulunmadığı, TTK. nun 457 nci maddesi uyarınca safi kazancın yıllık bilançoya göre tespit ve hesap edileceği, kar ve zarar hesaplarının görüşüldüğü, davacının da katıldığı genel kurulda bunun oy birliği ile kabul edildiği, bilançoya yönelik muhalefetinin olmadığı, alacaklarının tahsili için ayrı bir dava açabileceği, kar payının dağıtılmamasına ilişkin öneri verdiği, ancak bunun yeterli olmayacağı, karşı oy kullanıp muhalefetini tutanağa yazdırmasının gerektiği, davacının bu usulü yerine getirmediği, dava hakkının olduğu kabul edilse bile kar payı dağıtım kararının yasa, ana sözleşme ve iyi niyet kurallarına uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı temsilcisinin verdiği önergenin muhalefet şerhi niteliğinde olmamasına ve esasen muhalefet şerhi niteliğinde kabul edilse bile genel kurul kararlarına karşı peşin muhalefetin geçerli bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.00. YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy