(4389 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.03.2005 tarih ve 2004/230 - 2005/160 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. L. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki mevduat hesabının davacının bilgisi ve onayı dışında 14.09.1999 tarihinde kapatılıp off-shore hesabına aktarıldığını, alacağın ödenmemesi üzerine başlatılan takip sonunda yalnızca asıl alacağın ödendiğini, işleyen faizin ise ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak açılan o dava sonunda müvekkili alacağının 9.362.768.322.-TL olduğunun belirlendiğini, 1.000.000.000.-TL.nın o davada hüküm altına alındığını ileri sürerek, şimdilik 8.362.768.322.-TL.nın ana paranın tahsil edildiği 18.01.2001 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili, davacı tarafından açılan önceki davada müvekkilinin katılımının bulunmadığını, o davadaki bilirkişi raporunun işbu davaya dayanak yapılamayacağını, faizin ancak dava tarihinden itibaren talep edilebileceğini savunarak, davanın yetki, husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultunda, davacının ana alacağa ilişkin talep ettiği faiz miktarının o davada 9.362.768.322.-TL olarak belirlenip kesinleştiği, davaya Oyakbank A.Ş.ne izafeten Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu yönünden devam edildiği, davaya dava tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-C maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy