(2004 S. K. m. 68/B)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 17.05.2005 tarih ve 2002/408-2005/243 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.02.2007 gününde davacı avukatı Sibel Ş. ile davalılar avukatı Bahadır K. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı banka vekili, müvekkili ile davalı Ofo İnşaat A.Ş. arasında imzalanan (8) adet kredi sözleşmesiyle (18.898.000.000) TL ve (59.400.000) DM kredi kullandırıldığını, diğer davalıların sözleşmelerde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, borç taksitlerinin ödenmemesi üzerine, 25.11.1993 tarihli ihtarnameyle borcun muaccel hale getirilip 16.12.1993 tarihinde (406.604.446.618) TL'ye ulaşan alacak için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığını, takipten önce davalıların menfi tespit davası açtıklarını ve davanın reddedildiğini ileri sürerek, 03.02.1997 tarihinde (2.236.556.213.000) TL'ye ulaşan alacağın ipotekle karşılanmayan (1.775.256.215.000) TL'lik kısmen %180 faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, fiilen kullanılan kredinin (8,5) milyar TL olduğunu, gerçek borç miktarının çok üzerinde talepte bulunulduğunu savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ipoteğe dayalı takipte tahsil edilen (406.604.446.618) TL'nin temini sonucu bakiye (1.695.579.424.216) TL'nin tahsiline, asıl alacak (312.240.575.659) TL'ye dava tarihinden itibaren %148,5 faiz işletilmesine ilişkin verilen, ikinci karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.12.2001 tarihli ilamı ile ikinci kez bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen 24.06.2004 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı bankaca kullandırılan kredilerin fiktif olmadığı, davacının gönderdiği hesap kat özetlerinin, ihtarname ve kredi ekstrelerinin İİK.nun 68/B maddesine uygun olduğu, davacı alacağının (388.457.620.443) TL asıl alacak, (1.679.593.636.390) TL işlemiş temerrüt faizi ve (83.979.681.820) TL %5 gider vergisi toplamından ipotekli takipte tahsil edilen meblağın temsili ile kalan (1.745.426.492.035) TL'den ibaret bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren %135 temerrüt faizi uygulanmasına, bu faizin %5 gider vergisi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA; aşağıda yazılı bakiye 70.689.78 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy