(551 S. KHK. m. 165) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Nazilli Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.06.2005 tarih ve 2004/79-2005/233 sayılı kararın Yargıtay incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ile davalı Şirketler, Ömer, İskender ve Hüseyin vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.02.2007 gününde davacı ve karşı davalı Mücella Gökdemir gelip, davalı ve karşı davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkilleri Mustafa ve Adnan'ın buluş sahibi ve davacı şirketinde faydalı model belgesi sahibi oldukları küldeşajlı ocağın davalılarca aynen veya kısmen taklit edilip piyasaya sunulduğunu ileri sürerek, her bir buluş sahibi için 10'ar milyar TL manevi, faydalı model belgesi sahibi şirket için ise 250 milyar TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini, tecavüze konu davalı ürünlerinin, üretimde kullanılan alet ve edevatın toplanarak tecavüzün önlenmesini, hükmün ilanını istemiştir.
Davalılar vekili, buluş sahiplerinin aktif dava ehliyeti bulunmadığını, dava konusu üretimi davalı Yağmur Teknik Isı Ltd. Şti.'nin yaptığını, diğer davalılara pasif husumet yöneltilemeyeceğini, davacının patent konusu ürünü ile müvekkilince üretilen çalışma sistemi oranından bariz farklılıklar bulunduğunu, ayrıca davacının buluşunun yeni olmadığını, tazminat istemlerinin de reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı Yağmur Teknik Isı ve Endüstri Malz. San. Ltd. Şti. vekili, davacının faydalı model belgesi aldığı buluşun yenilik niteliği taşımadığını savunarak faydalı model belgesinin hükümsüz sayılarak iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, 551 sayılı KHK.nun 165/3. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 23.03.2004 tarihli kararı ile iptal edildiğinden karşı davadaki hükümsüzlük isteminin süresinde ileri sürülmediği iddiasının yerinde görülmediği, davacı/karşı davalının faydalı model belgesi konusu buluşunun yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davacı şirketin TR 2001, 02889 Y.tescil nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünün tespiti ile iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili ile davalı şirketler ve Ömer, İskender, Hüseyin vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı gerçek kişilerin faydalı model belgesi sahibi olmadıklarından buluş sahibi olarak manevi tazminat talebinde bulunmasının mümkün olmamasına göre davacılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı/karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, asıl davada davacıların tecavüzün önlenmesi ve manevi tazminat istemleri ayrı ayrı reddedilmiş olmakla, davalı/karşı davacılar yararına her iki işlem için ayrı ayrı maktu ücreti vekalet, reddedilen maddi tazminat istemi içinse nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi gerekir iken maktu olarak tek bir ücrete hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak, bu değişikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı/karşı davalılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın 6 nolu hüküm fıkrasının 1.satırında davacı/karşı davalı ibaresinin davalı/karşı davacı olarak düzeltilip, ettiğinden ibaresinden sonra gelmek üzere tecavüzün önlenmesi ve manevi tazminat istemleri için ayrı ayrı olmak üzere ibaresinin eklenmesine, ayrıca 7 nolu hüküm fıkrasındaki 9 rakamının 14 olarak ve 1.100.000.000 rakamının da 14.900.000.000 olarak düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu durumu ile HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.90.-YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar ve karşı davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılar ve karşı davacılara iadesine, 01.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy